Wraz z nadchodzącym obowiązkiem składania pliku JPK_CIT przedsiębiorcy muszą przygotować swoje systemy „od A do Z”. Kluczowym aspektem tej zmiany jest nie tylko techniczna zgodność ze schemą (XSD) ujawnioną przez Ministerstwo Finansów, lecz także właściwe zidentyfikowanie pól wrażliwych, czyli takich, gdzie ryzyko błędu, niezgodności lub ujawnienia danych jest najwyższe.

Plik JPK_CIT składa się z dwóch głównych struktur logicznych:

Pierwszej – JPK_KR_PD, która obejmuje dane z ksiąg rachunkowych, w tym zapisy dziennika, zestawienia obrotów i sald, konta syntetyczne i analityczne oraz drugiej – JPK_ST_KR, która obejmuje ewidencję środków trwałych oraz wartości niematerialne i prawne.

Jednak przejdźmy do kluczowego pytania, czyli – na które pola musimy uważać?

1/ Identyfikacja konta księgowego / znaczniki „PD”

W schemacie JPK_KR_PD wymagane są znaczniki kont rachunkowych (dla jednostek działających w oparciu o ustawę o rachunkowości). To pole może być krytyczne, gdy konta nie zostały wcześniej odpowiednio oznaczone lub korzysta się z systemu MSSF (gdzie słownik znaczników zostanie udostępniony oddzielnie).

2/ Dane identyfikacyjne kontrahentów

W projektach rozporządzenia przewidziano obowiązek od 2026 r. m.in. numeru NIP kontrahenta oraz numeru faktury w systemie KSeF. Tego typu dane są wrażliwe zarówno z punktu widzenia systemów IT (integracja, jakość danych) jak i ochrony danych osobowych/tajemnicy przedsiębiorstwa.

3/ Środki trwałe i WNiP – pola amortyzacyjne, metody amortyzacji

W strukturze JPK_ST_KR wskazywane są m.in. pola E_9_1, E_9_2, E_9_3 dotyczące amortyzacji w przypadku wyboru wielu metod amortyzacji podatkowej.

4/ Dokumenty źródłowe i zapisy w dzienniku / zestawieniach obrotów i sald

Ponieważ JPK_CIT przekazuje pełne księgi rachunkowe, wszelkie niedokładności, nieprawidłowe przyporządkowania kont lub brakujące dowody mogą przełożyć się bezpośrednio na błędy w pliku. Z uwagi na automatyzację, błąd w takim polu to realny problem.

Wdrożenie JPK_CIT to nie tylko obowiązek techniczny — to szansa na uporządkowanie danych, ale także zwiększone wymagania względem podatnika. Zrozumienie schemy, identyfikacja wrażliwych pól oraz właściwe przygotowanie procedur i systemów to klucz do sukcesu.