paź 17, 2025 | życie kancelarii
VAT w branży beauty – ulga czy pułapka? Obniżenie stawki VAT na usługi kosmetyczne do 8% to bez wątpienia dobra wiadomość dla branży beauty. Ale… jednocześnie to źródło nowych wątpliwości i ryzyk – zarówno dla właścicieli gabinetów, jak i osób wspierających podatkowo ten sektor.
Gdzie dokładnie przebiega granica między:
- usługą kosmetyczną (8% VAT),
- usługą medyczną (zwolnioną z VAT),
- a zabiegami objętymi stawką 23% VAT?
W artykule dla portalu prawo.pl pt. ,,Łatwo o błędne rozliczenie w branży beauty” Natalia Pielka – doradca podatkowy, menedżer ds. VAT w Chojnacka & Łagowski Doradcy Podatkowi sp. z o.o., szczegółowo omawia, jak prawidłowo klasyfikować usługi i unikać błędów w przyporządkowaniu stawek.
paź 13, 2025 | życie kancelarii
W artykule dla Rzeczpospolitej, Arkadiusz Łagowski podzielił się swoim komentarzem dotyczącym objęcia KSeF-em faktur dla zagranicznych kontrahentów oraz związanych z tym wyzwaniach dla firm.
Arkadiusz zwraca uwagę na kluczowy aspekt, iż mimo wejścia w życie KSeF, przedsiębiorcy muszą być gotowi na utrzymanie podwójnego obiegu dokumentów. Co z wyłączeniami? Kiedy nie ma obowiązku wprowadzania faktury sprzedażowej do systemu?
paź 13, 2025 | życie kancelarii
Uwaga na faktury zakupowe w KSeF! Krajowy System e-Faktur zbliża się wielkimi krokami, a dyskusja wokół praktycznych problemów nabiera tempa.
W artykule dla portalu Prawo.pl, nasz ekspert – Arkadiusz Łagowski wskazuje, że to właśnie odbiór faktur będzie największym wyzwaniem dla przedsiębiorców. Arek zwraca też uwagę na rosnące ryzyko kontroli po wdrożeniu KSeF oraz konieczność przeglądu procedur w firmach – zwłaszcza w zakresie weryfikacji dokumentów od kontrahentów i obiegu załączników.
sie 20, 2025 | artykuły, blog
24 czerwca 2025 roku Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej (DKIS) wydał interpretację indywidualną (0111-KDIB1-2.4010.178.2025.2.BD), która potwierdza utrwaloną już linię interpretacyjną w zakresie skutków podatkowych nieodpłatnych poręczeń w transakcjach między podmiotami powiązanymi.
Wnioskodawca przedstawił następujący stan faktyczny: polska spółka uzyskała kredyt z banku, a zabezpieczeniem było nieodpłatne poręczenie udzielone przez zagraniczny podmiot powiązany. Polska spółka rozpoznała przychód z tytułu nieopłatnego świadczenia zgodnie z art. 12 ust. 1 pkt 2 ustawy o CIT. Przychód ten został jednorazowo rozpoznany w momencie złożenia oświadczenia o udzieleniu poręczenia, czyli w 2024 roku i wyceniony w oparciu o analizę porównawczą.
W przedmiotowej sprawie wnioskodawca zwrócił się do organu z następującymi pytaniami:
- Czy obowiązek sporządzenia lokalnej dokumentacji cen transferowych występuje tylko w roku rozpoznania przychodu, czy również w kolejnych latach trwania poręczenia?
- Czy spółka może składać oświadczenie TPR-C o rynkowym charakterze cen także w latach następujących po roku otrzymania poręczenia?
Wnioskodawca uznał, że skoro przychód z tytułu nieodpłatnego świadczenia powstał tylko w 2024 roku, to obowiązek dokumentacyjny powinien również ograniczać się do tego roku. DKIS nie podzielił tego stanowiska. Organ wskazał, że:
„Transakcja poręczenia powinna być objęta dokumentacją cen transferowych w każdym, tj. pierwszym i kolejnym, roku podatkowym, o ile w danym roku podatkowym wystąpi obowiązek dokumentacyjny tj. wartość sumy gwarancyjnej przekroczy próg 10 000 000 zł”.
Innymi słowy, nawet jeśli przychód podatkowy został raz rozpoznany, to sama transakcja poręczenia trwa nadal. W efekcie należy co roku analizować, czy nie wystąpił obowiązek dokumentacyjny, tj. czy wartość transakcji nie przekroczyła ustawowego progu. To podejście podkreśla „trwały” charakter transakcji finansowych nawet tych, które wydają się jednorazowe w ujęciu podatkowym.
Drugą kwestią była możliwość składania oświadczenia o rynkowym charakterze cen transferowych w latach następujących po roku, w którym rozpoznano przychód z tytułu nieodpłatnego świadczenia. Spółka wskazywała, że skoro przychód został wykazany zgodnie z zasadą ceny rynkowej, to także w latach kolejnych może złożyć wymagane oświadczenie, mimo że już nie rozpoznaje przychodu.
Organ, powołując się na art. 11t ust. 2b ustawy o CIT, przyznał wnioskodawcy rację i wskazał, że w przypadku nieodpłatnych lub częściowo odpłatnych świadczeń, uznaje się, że ceny transferowe są rynkowe, jeżeli przychód został wykazany zgodnie z zasadą ceny rynkowej. Według organu nie ma przy tym znaczenia, że przychód został rozpoznany wyłącznie w jednym roku podatkowym. Przepis umożliwia składanie oświadczenia o rynkowym charakterze cen także w kolejnych latach, w których transakcja (np. poręczenie) trwa. Takie podejście pozwala podatnikom na potwierdzeniu rynkowości transakcji w składanej informacji TPR-C również w latach następujących po rozpoznaniu przychodu z tytułu nieodpłatnego świadczenia.
Opisywana interpretacja zawiera kilka praktycznych podpowiedzi dla podatników:
-
- Obowiązek dokumentacyjny trwa tak długo, jak trwa poręczenie. Nawet jeśli przychód podatkowy został rozpoznany jednorazowo.
- Transakcja poręczenia (nawet nieodpłatnego) to relacja gospodarcza trwająca przez cały okres jej obowiązywania, a nie jednorazowe zdarzenie. Jeśli wartość sumy gwarancyjnej przekracza próg 10 mln PLN w danym roku, to konieczne jest sporządzenie dokumentów cen transferowych za ten okres.
- Możliwość składania oświadczenia TPR-C także po roku rozpoznania przychodu. Zgodnie z art. 11t ust. 2b ustawy o CIT, nawet jeśli przychód z tytułu nieodpłatnego świadczenia został wykazany tylko raz (w momencie jego otrzymania/podpisania umowy, itp.) podatnik może w kolejnych latach składać oświadczenie o rynkowym charakterze cen. Warunkiem jest, aby przychód ten został wyceniony zgodnie z zasadą ceny rynkowej.
Uwaga: W naszej ocenie nieodpłatność transakcji nie wyłącza obowiązku aktualizacji jej warunków.
W przypadku długoterminowego odpłatnego poręczenia (m.in. na 7 czy 10 lat) może pojawić się konieczność zmiany warunków transakcji zgodnie z art. 11r ustawy o CIT. Może mieć to miejsce, jeśli w trakcie trwania transakcji dojdzie do istotnych zmian otoczenia gospodarczego lub upłyną 3 lata od sporządzenia ostatniej analizy cen transferowych i wyniki zaktualizowanej analizy wskażą na koniczność zmiany ustaleń między podmiotami powiązanymi.
Analogicznie należałoby postąpić w przypadku transakcji nieodpłatnej, bowiem żaden przepis nie wyłącza tych zasad w ich zakresie. Jednak należy mieć świadomość, że w przypadku nieodpłatnego świadczenia mogą pojawić się trudności i wątpliwości jak dokonać aktualizacji warunków oraz jak wykazać dochowanie rynkowość, gdy przychód został wykazany w roku, który się przedawnił.
Podsumowując:
-
- Nieodpłatne poręczenia to transakcje, których warunki również należy monitorować przez cały okres ich obowiązywania.
- Obowiązek dokumentacyjny nie wygasa z chwilą rozpoznania przychodu – trwa tak długo, jak trwa poręczenie i przekroczony jest próg dokumentacyjny.
- Oświadczenie TPR-C można składać również w kolejnych latach pod warunkiem, że pierwotnie przychód został ustalone zgodnie z zasadą ceny rynkowej.
- Warunki transakcji trwających kilka lat mogą wymagać zmiany na skutek zmian otoczenia rynkowego (aktualizacja wyników analizy cen transferowych), co może budzić wątpliwości i problemy u podatników.
lip 16, 2025 | artykuły, blog
Obowiązki TP w przypadku transakcji z „nierajowymi” podmiotami niepowiązanymi? Tak, to możliwe
Ceny transferowe zwykle kojarzą się z transakcjami pomiędzy podmiotami powiązanymi. Tymczasem rzeczywistość potrafi zaskoczyć – katalog transakcji kontrolowanych może obejmować także te z podmiotami niepowiązanymi, jeśli warunki tych transakcji zostały narzucone w wyniku powiązań. W tym wpisie wyjaśniamy to zagadnienie i przedstawiamy praktyczne przykłady sytuacji, w których wbrew pozorom mogą pojawić się obowiązki w zakresie cen transferowych.
Interpretacja ogólna: gdy powiązany podmiot dyktuje warunki
Pod koniec 2021 r. Minister Finansów wydał interpretację ogólną (sygn. DCT1.8203.4.2020), która miała rozwiać wątpliwości wokół definicji transakcji kontrolowanej. W interpretacji przywołano definicję zawartą w ustawach o podatku dochodowym, zgodnie z którą transakcja kontrolowana to działania o charakterze gospodarczym, identyfikowane na podstawie rzeczywistych zachowań stron, których warunki zostały ustalone lub narzucone w wyniku powiązań. Jak wskazano, wyrażenie „ustalone lub narzucone w wyniku powiązań” nie oznacza, że transakcja musi być zawierana bezpośrednio między podmiotami powiązanymi – wystarczy, że warunki transakcji zostały ukształtowane przez powiązany podmiot, np. centralę grupy – nawet jeśli formalnie stroną umowy jest podmiot niezależny.
Co istotne, w interpretacji ogólnej wskazano, że podmiot powiązany narzucający warunki nie musi być formalnie stroną transakcji. W praktyce oznacza to, że np. centrala grupy może negocjować warunki z dostawcą spoza grupy albo odgórnie ustalać politykę cenową wobec klientów – a lokalna spółka jedynie wykonuje te narzucone ustalenia. Takie sytuacje wypełniają definicję transakcji kontrolowanej, ponieważ to powiązania w grupie wpłynęły na warunki wspomnianych współprac.
Interpretacja ogólna teoretycznie uporządkowała podejście do transakcji kontrolowanych. Praktycznie jednak przyjęta wykładnia rozszerza zakres przypadków, w których podatnicy muszą stosować przepisy o cenach transferowych. Co ciekawe, przed wydaniem interpretacji ogólnej sądy administracyjne – jak w te WSA w Szczecinie (I SA/Sz 155/19) – kwestionowały możliwość uznania transakcji za kontrolowaną, jeśli kontrahent (strona transakcji) nie był powiązany nawet w przypadku grupowego narzucenia warunków. Sąd uznał, że art. 11 ustawy o CIT dotyczy wyłącznie transakcji między podmiotami powiązanymi, a fakt centralnego ustalania cen nie uzasadnia jego rozszerzenia. To podejście pozostaje w sprzeczności z obowiązującą interpretacją ogólną MF.
Przykłady transakcji kontrolowanych z niezależnymi kontrahentami
Jak takie sytuacje wyglądają w praktyce? Poniżej przedstawiamy przykłady transakcji, gdzie kontrahentem formalnie jest podmiot niezależny, ale warunki współpracy podyktowane zostały przez podmiot powiązany.
-
- Zakup systemu IT od wskazanego dostawcy – spółka kupuje oprogramowanie od niezależnego dostawcy, ale wybór dostawcy, cena i warunki zostały ustalone przez centralę grupy lub inny podmiot np. pełniący funkcję centrum zakupowego.
- Sprzedaż do niezależnego klienta na warunkach ustalonych w grupie – lokalna spółka realizuje umowę narzuconą przez centralę z klientem, z którym sama nie negocjowała warunków (np. cen czy rabatów).
- Transport, logistyka czy ubezpieczenia – lokalna spółka korzysta z usług wybranego przez centralę operatora, bez wpływu na warunki handlowe.
W praktyce
Wielu podatników nie traktuje opisanych zdarzeń jako transakcji kontrolowanych zakładając, że skoro kontrahentem jest podmiot niepowiązany, przepisy o cenach transferowych nie mają zastosowania. Warto jednak mieć tego świadomość i dopełnić niezbędnych obowiązków (gdy to konieczne). W szczególności, że w przypadku ewentualnej kontroli organy podatkowe mogą wystąpić z żądaniem przedstawienia lokalnej dokumentacji cen transferowych i analizy w ich zakresie.
Warto zauważyć, że zbyt szeroka interpretacja przepisów mogłaby prowadzić do praktycznych absurdów. Przykładowo, w wielu grupach funkcjonuje model lokalnej dystrybucji opartej o grupowe cenniki czy rabaty. Jeśli sam fakt, że warunki sprzedaży zostały ustalone centralnie, za każdym razem miałby oznaczać powstanie transakcji kontrolowanej, to sprzedaż do tysięcy niezależnych klientów podlegałaby obowiązkom TP – co w praktyce byłoby niemożliwe z punktu widzenia compliance.
Podsumowując, nawet gdy nasz partner biznesowy jest podmiotem niepowiązanym, upewnijmy się czy w cieniu tej współpracy nie stoją ustalenia grupowe. Jeśli tak – należy sprawdzić takie transakcje pod kątem obowiązków cen transferowych.
