mar 26, 2026 | artykuły, blog
Podczas naszego ostatniego webinaru pt: KSeF: Doświadczenia dużych firm i lekcje dla MŚP przed kwietniowym startem, który odbył się 19 marca, omówiliśmy pierwsze doświadczenia przedsiębiorców związane z funkcjonowaniem obowiązkowego KSeF. W większości przypadków wskazywali oni na trudności, które można pogrupować w następujące kategorie:
- problemy związane z funkcjonowaniem samego KSeF,
- problemy wynikające z działania wewnętrznych systemów księgowo-finansowych,
- problemy we współpracy z kontrahentami,
- problemy związane z kosztami wdrożenia KSeF.
W dalszej części artykułu skupimy się na dwóch pierwszych obszarach.
Problemy z KSeF
Jednym z pierwszych, dość głośno komentowanych problemów związanych z działaniem KSeF była awaria profilu zaufanego. Wiele osób, które w początkowych dniach lutego próbowało zalogować się do KSeF tym kanałem, napotykała na informację o błędzie. Warto pamiętać, że awaria profilu zaufanego to nie awaria KSeF – podatnik powinien uwierzytelnić się w systemie innym sposobem i wystawiać faktury ustrukturyzowane.
W praktyce okazało się też, że wprowadzony limit faktury (1MB) jest za niski dla dokumentów zawierających wiele pozycji, co zmusza podatników do dzielenia faktur na kilka mniejszych i sprawia, że ich kontrahenci otrzymują więcej dokumentów niż przed wejściem w życie KSeF. Proponowane przez Ministerstwo rozwiązanie polegające na indywidualnym zwiększeniu tego limitu nie działa, gdyż … MF długo rozpatruje wniosek, aby ostateczniej odmówić zwiększenia. Podobnie jest ze zgodą na załącznik ustrukturyzowany. Zdarza się, że mimo formalnych 3 dni na decyzję, Ministerstwo zwleka dłużej lub jej nie wydaje.
Przedsiębiorcy skarżą się również, że muszą utrzymywać wiele kanałów odbierania faktur, co, mimo zapowiadanej automatyzacji, dokłada pracy zespołom zakupowym. Podatnicy obawiają się także o bezpieczeństwo danych umieszczanych w KSeF i nie do końca wierzą zapewnieniom Ministerstwa Finansów, że wszystko jest przechowywane na serwerach w Polsce i jest bezpieczne.
Problemy z systemami księgowo-finansowymi
Najczęściej zgłaszanym problemem wynikającym z działania systemów księgowo-finansowych była kwestia wizualizacji faktury ustrukturyzowanej. Przedsiębiorcy wskazują, że ich systemy generują wizualizacje w sposób nieprawidłowy, co utrudnia odszyfrowanie xml i dostarcza dodatkowej pracy zespołom księgowym. Trudno także wizualizować wszystkie faktury ręcznie, poprzez Aplikację Podatnika, choć mogłoby to rozwiązać problem nieprawidłowości. Należy wskazać, że o ile posługiwanie się nieprawidłową wizualizacją na potrzeby wewnętrzne nie powinno wiązać się z żadnym ryzykiem, o tyle przed wysyłką jej kontrahentowi zalecane jest naprawienie błędów. Ministerstwo Finansów dość jasno wskazuje bowiem, że wizualizacja powinna zasadniczo odzwierciedlać xml.
Często podnoszoną kwestią są także tzw. „niewidoczne” faktury, wystawione przez podatnika, z nadanym numerem KSeF, ale niepojawiające się na koncie KSeF nabywcy. Techniczne problemy, związane z integracją wewnętrznego systemu z KSeF, czy też z generowaniem prawidłowych kodów QR to jedne z podstawowych wyzwań przedsiębiorców, wymagające sporego nakładu pracy i długich przygotowań.
Podsumowanie
Pierwsze miesiące funkcjonowania KSeF pokazały, że największe wyzwania mają charakter zarówno systemowy, jak i operacyjny. Z jednej strony przedsiębiorcy mierzą się z ograniczeniami i niedoskonałościami samego systemu, z drugiej – z koniecznością dostosowania własnych narzędzi oraz procesów do nowych realiów.
W kolejnym wpisie przyjrzymy się szerzej pozostałym, wskazanym wyżej problemom.
mar 25, 2026 | artykuły, blog
Dnia 13 marca 2026 r. na biurko Prezydenta trafiła nowelizacja ustawy o Państwowej Inspekcji Pracy. W ostatecznej wersji nowelizacji utrzymano część z najgłośniejszych rozwiązań, w tym możliwość wydawania przez inspektorów pracy decyzji administracyjnych przekształcających umowy cywilnoprawne w umowy o pracę.
Na czym polegają kluczowe zmiany?
Nowe kompetencje PIP: przekształcanie umów w stosunek pracy decyzją administracyjną.
Projekt nowelizacji przewiduje nadanie Państwowej Inspekcji Pracy uprawnień do przekształcania umów cywilnoprawnych w umowy o pracę co jest niewątpliwie najbardziej kontrowersyjną zmianą, szeroko dyskutowaną od samego początku zapowiedzi zmian w PIP.
W praktyce oznacza to odejście od dotychczasowego modelu, w którym rozstrzygnięcie tej kwestii wymagało skierowania sprawy do sądu pracy. Nowe rozwiązanie znacząco przyspiesza proces weryfikacji form zatrudnienia i wzmacnia kompetencje organów kontrolnych.
Jednocześnie ustawodawca przewidział procedurę o charakterze „naprawczym”. Przed wydaniem decyzji inspektor powinien wskazać zidentyfikowane nieprawidłowości oraz umożliwić ich usunięcie. Dopiero brak reakcji przedsiębiorcy otwiera drogę do wszczęcia formalnego postępowania – zakończonego wydaniem decyzji albo skierowaniem sprawy do sądu.
Z perspektywy przedsiębiorców istotne znaczenie ma również możliwość zakwestionowania rygoru natychmiastowej wykonalności decyzji. Wniesienie odwołania do sądu pracy wraz z wnioskiem o jego uchylenie podlegać będzie rozpoznaniu w trybie pilnym, co w praktyce stworzy realną szansę na wstrzymanie wykonalności decyzji inspektora.
Rozwiązanie to istotnie ograniczy ryzyko natychmiastowego powstania obciążeń finansowych, które na etapie postępowania odwoławczego mogą okazać się nieuzasadnione.
Na uwagę zasługuje również to, że w toku postępowania uwzględniana będzie wola stron, o ile nie pozostaje ona w sprzeczności z przepisami prawa pracy ani nie zmierza do ich obejścia.
Zgodnie z założeniami przedsiębiorca zachowa możliwość dostosowania modelu współpracy już na etapie kontroli, tak aby wyeliminować elementy charakterystyczne dla stosunku pracy. Należy jednak podkreślić, że ocena, czy podjęte działania stanowią rzeczywistą zmianę modelu współpracy, czy jedynie próbę obejścia przepisów, będzie miała charakter oceny i w praktyce może budzić istotne wątpliwości interpretacyjne
Od kiedy powstaje stosunek pracy według decyzji PIP?
Projekt zawiera bardzo istotne ograniczenie dla przedsiębiorców i pracowników. Jednak w odróżnieniu od wcześniejszej wersji projektu decyzja PIP nie może ustalać stosunku pracy wstecz, lecz co do zasady powoduje jego powstanie dopiero od dnia wydania decyzji.
W praktyce oznacza to, że nawet jeśli współpraca B2B trwała kilka lat, decyzja PIP będzie wywoływać skutki na przyszłość. Wyjątek przewidziano w sytuacji, gdy w trakcie kontroli przedsiębiorca rozwiąże umowę cywilnoprawną lub faktycznie zakończy współpracę. W takim przypadku za datę zawarcia umowy o pracę uznaje się dzień rozpoczęcia kontroli przez PIP.
Rozwiązanie to znacząco ogranicza potencjalne skutki finansowe decyzji inspektora, w szczególności w zakresie składek ZUS czy roszczeń pracowniczych.
Kiedy możliwe będzie ustalenie stosunku pracy wstecz?
Projekt przewiduje jednak mechanizm, który ma umożliwić ustalenie stosunku pracy za wcześniejszy okres. Mianowicie, jeżeli konieczne jest ustalenie istnienia stosunku pracy za okres wcześniejszy niż możliwy do objęcia decyzją, okręgowy inspektor pracy może skierować powództwo do sądu pracy.
W praktyce oznacza to, że:
-
- decyzja PIP będzie działać głównie na przyszłość,
- pełne ustalenie historii zatrudnienia może nastąpić dopiero w postępowaniu sądowym.
Takie rozwiązanie stanowi swego rodzaju kompromis pomiędzy postulatem zwiększenia skuteczności kontroli a zachowaniem roli sądów pracy jako organów rozstrzygających spory dotyczące zatrudnienia.
W praktyce można się spodziewać, że jeżeli kontrola przeprowadzona u przedsiębiorcy wykaże znaczne naruszenia trwające potencjalnie od lat, sprawa będzie kierowana do sądów.
Projekt nie określa wprost, za jaki okres wstecz sąd może ustalić istnienie stosunku pracy. W praktyce jednak znaczenie ma trzyletni termin przedawnienia roszczeń pracowniczych, który ogranicza możliwość dochodzenia świadczeń finansowych za wcześniejsze okresy (art. 291 § 1 Kodeksu pracy).
Czy abolicja ma zastosowanie do ewentualnej odpowiedzialności na gruncie podatkowo-składkowym?
Projekt przewiduje także rozwiązanie, które można określić jako quasi-abolicję. Warto jednak podkreślić, że abolicja, która została przewidziana przez projekt odnosi się jedynie do wybranych sankcji z Kodeksu pracy, m.in.: sankcji za zawarcie umowy cywilnoprawnej zamiast umowy o pracę oraz sankcji za brak pisemnego potwierdzenia umowy (art. 281 Kodeksu pracy).
Projekt nie zawiera natomiast przepisów przejściowych dotyczących rozliczeń podatkowych i składkowych. Oznacza to, że nawet jeśli przedsiębiorca skorzysta z tej swoistej abolicji w zakresie prawa pracy, nadal istnieje ryzyko wszczęcia postępowań przez organy podatkowe bądź Zakład Ubezpieczeń Społecznych,
Także uzasadnienie projektu nie wskazuje, aby planowana abolicja miała obejmować rozliczenia podatkowe lub składkowe.
W tym kontekście nowe regulacje można raczej postrzegać jako zachętę do uporządkowania relacji z współpracownikami, zanim organy kontrolne zaczną w pełni korzystać z nowych uprawnień przewidzianych w projektowanych przepisach, a nie jako abolicję w znaczeniu jakie powszechnie znamy.
Co jeszcze porządkuje nowelizacja?
-
- Przewidziano możliwość udzielenia przez sąd pracy zabezpieczenia na etapie odwołania. W efekcie, na czas trwania sporu, stosunek prawny może być traktowany jak umowa o pracę w odniesieniu przepisów o rozwiązaniu stosunku pracy.
- Zaostrzono sankcje za wykroczenia przeciwko prawom pracowniczym, a kontrole będą mogły być prowadzone również w formie zdalnej.
- Rozszerzono wymianę danych między ZUS, PIP i KAS, co pozwoli na bardziej efektywne typowanie podmiotów do kontroli.
- Doprecyzowano właściwość sądów rejonowych (sądów pracy) i potwierdzono, że w takich sprawach mogą być dochodzone również roszczenia odszkodowawcze związane z niezgodnym z prawem wypowiedzeniem lub rozwiązaniem stosunku pracy. W razie uchylenia decyzji przez sąd, pracodawcy będzie przysługiwało odszkodowanie, przyznawane bez potrzeby dochodzenia go w odrębnych postępowaniach.
- Wprowadzono możliwość uzyskania interpretacji indywidualnej od Głównego Inspektora Pracy, która w razie pozytywnej oceny zapewnia ochronę przed sankcjami.
Nowe regulacje wyraźnie zmieniają punkt ciężkości – z długotrwałych sporów sądowych na szybkie decyzje administracyjne, którym towarzyszy coraz szersza współpraca pomiędzy PIP, ZUS i KAS. W praktyce oznacza to, że ryzyko zakwestionowania modelu współpracy przestaje być wyłącznie ryzykiem „pracowniczym”, a zaczyna mieć bezpośredni wymiar podatkowy i składkowy.
Dlatego rekomendujemy:
-
- przegląd umów B2B i cywilnoprawnych pod kątem cech stosunku pracy,
- identyfikację obszarów ryzyka i przygotowanie ewentualnych zmian,
- analizę potencjalnych skutków składkowych i podatkowych jeszcze przed kontrolą.
W tym zakresie możemy Państwa wesprzeć poprzez:
-
- audyt modeli współpracy i identyfikację ryzyk,
- wsparcie w zaprojektowaniu bezpiecznego modelu współpracy (tak, aby ograniczyć ryzyko rekwalifikacji).
W obecnych realiach kluczowe jest działanie zapobiegawcze – odpowiednie przygotowanie już teraz może istotnie ograniczyć ryzyko sporów oraz potencjalnych obciążeń finansowych w przyszłości.
mar 23, 2026 | artykuły, blog
Raportowanie Country-by-Country (CBC) funkcjonuje w Polsce od kilku lat jako narzędzie wymiany informacji podatkowych między administracjami różnych krajów. Do tej pory jednak dane te pozostawały niedostępne dla opinii publicznej. To się zmienia – Polska wdrożyła dyrektywę, która wprowadza nowy obowiązek składania tzw. publicznego sprawozdania CBC (publiczne CBC).
CBC-R i CBC-P – wymiana informacji między organami
Obowiązek raportowania CBC dotyczy międzynarodowych grup kapitałowych, których skonsolidowane przychody przekraczają 750 mln EUR (3,25 mld PLN, jeśli skonsolidowane sprawozdanie finansowe sporządzane jest w PLN).
Do tej pory system raportowania składał się z dwóch dokumentów. Pierwszy z nich to CBC-R – szczegółowe zestawienie zawierające informacje o globalnym rozkładzie dochodów, wysokości zapłaconego podatku dochodowego, zatrudnieniu oraz innych danych grupy kapitałowej. CBC-R co do zasady składa jednostka dominująca grupy w kraju swojej rezydencji w terminie 12 miesięcy od zakończenia sprawozdawczego roku obrotowego.
Uzupełnieniem CBC-R jest CBC-P, czyli powiadomienie, które składają podmioty należące do grup kapitałowych objętych obowiązkiem raportowania. Powiadomienie zawiera informacje o jednostce raportującej oraz wskazuje państwo, w którym zostanie złożony CBC-R. CBC-P należy złożyć w terminie 3 miesięcy od zakończenia sprawozdawczego roku obrotowego grupy (w przypadku roku obrotowego równego kalendarzowemu, termin upływa z końcem marca 2026 r.).
Ważne: te raporty nie są publiczne. Zarówno CBC-P, jak i CBC-R są dostępne wyłącznie dla organów podatkowych.
Publiczne sprawozdanie CBC – nowa era transparentności
Dyrektywa 2021/2101 nałożyła nowy obowiązek publicznego raportowania Country-by-Country. W Polsce przepisy te zostały wdrożone poprzez nowelizację Ustawy o Rachunkowości (UoR). Skutek: po raz pierwszy dane, które dotychczas dostępne były wyłącznie dla organów podatkowych, stają się ogólnodostępne.
Publiczne sprawozdanie CBC to dodatkowy obowiązek, który nie zastępuje dotychczasowego CBC-R. Oba raporty funkcjonują równolegle, ale różnią się zakresem i formatem danych.
Publiczne raportowanie CBC dotyczy, co do zasady, jednostek dominujących najwyższego szczebla oraz jednostek samodzielnych mających siedzibę w Polsce. Warunkiem powstania obowiązku sporządzenia, publikacji i udostępnienia sprawozdania o podatku dochodowym jest przekroczenie progu przychodów na poziomie 3,5 mld PLN w skonsolidowanym (lub jednostkowym dla jednostek samodzielnych) sprawozdaniu finansowym w każdym z dwóch ostatnich lat obrotowych.
Ważne: obowiązek nie dotyczy grup, w których zarówno jednostka dominująca, jak i wszystkie jednostki zależne mają siedzibę w Polsce.
Obowiązek publikacji i udostępnienia sprawozdania może dotyczyć również m.in. polskiej jednostki zależnej, która:
-
- nie posiada statusu mikro lub małej jednostki w rozumieniu UoR, oraz
- należy do międzynarodowej grupy, której jednostka dominująca ma siedzibę poza EOG oraz której skonsolidowane przychody jednostki dominującej przekroczyły 750 mln EUR w każdym z dwóch ostatnich lat.
Ponadto, w sytuacji, w której sprawozdanie o podatku dochodowym nie zostało opublikowane przez jednostkę dominującą (albo jednostkę samodzielną), na polską spółkę „przechodzi” również obowiązek sporządzania publicznego sprawozdania. Polskie podmioty muszą więc monitorować, czy nie wystąpił po ich stronie obowiązek w tym zakresie.
W Polsce, w przypadku wystąpienia obowiązku raportowania sprawozdania o podatku dochodowym, UoR nakłada na spółki następujące obowiązki:
-
- złożenie sprawozdania o podatku dochodowym we właściwym rejestrze sądowym;
- zamieszczenie sprawozdania na stronie internetowej jednostki;
- zapewnienie publicznego dostępu do sprawozdania na stronie internetowej jednostki przez okres co najmniej 5 lat.
Pierwsze sprawozdania będą dotyczyć roku obrotowego rozpoczętego po 21 czerwca 2024 r. Termin publikacji to 12 miesięcy od dnia bilansowego, co dla podmiotów z rokiem obrotowym zgodnym z kalendarzowym oznacza publikowanie sprawozdań za 2025 r. do 31 grudnia 2026 r.
Dlaczego to ważne?
Wiele grup, które do tej pory raportowały CBC tylko do urzędów, będą musiały przygotować dodatkowe sprawozdanie – tym razem również do publicznej wiadomości. Szczególnie w pierwszym roku raportowania warto więc z wyprzedzeniem zweryfikować obowiązki związane z publicznym CBC. Co prawda zakres danych wymaganych w obu raportach (tj. w raporcie CBC-R i sprawozdaniu) jest zbliżony, jednak należy mieć na uwadze, że nowe sprawozdanie ma bardziej ustandaryzowaną formę, co m.in. ułatwi porównywanie takich sprawozdań przez różnych interesariuszy.
mar 20, 2026 | artykuły, blog
Dnia 16 marca 2026 r. opublikowano projekt ustawy przewidujący zmiany m.in. w przepisach o podatku dochodowym od osób prawnych (CIT) oraz podatku dochodowym od osób fizycznych (PIT). Aktualnie projekt znajduje się na etapie opiniowania.
W dalszej części przedstawiamy wybrane – w naszej ocenie najistotniejsze – zagadnienia wynikające z proponowanych zmian. Dla przejrzystości zostały one pogrupowane tematycznie, w szczególności w obszarach dotyczących IP Box, estońskiego CIT oraz relacji pomiędzy podmiotami powiązanymi.
1. Zmiany związane z opodatkowaniem transakcji pomiędzy podmiotami powiązanymi:
Powrót do pomysłu ukrytej dywidendy?
Projekt wprowadza przepisy ograniczające zaliczanie do kosztów podatkowych wydatków traktowanych jako „ukryta dywidenda”.
Nowe przepisy przewidują, że niektóre wydatki ponoszone przez spółkę na rzecz podmiotów powiązanych (np. wspólników lub firm z nimi powiązanych) nie będą mogły być zaliczane do kosztów podatkowych.
Ustawodawca chce ograniczyć sytuacje, w których zysk ze spółki jest „wyprowadzany” w inny sposób niż poprzez dywidendę – np. poprzez:
-
- usługi doradcze świadczone przez wspólnika,
- inne świadczenia realizowane przez podmioty powiązane.
Dotychczas takie wydatki często:
-
- były kosztem podatkowym dla spółki (czyli obniżały CIT),
- a jednocześnie były opodatkowane niższą stawką po stronie wspólnika (np. ryczałtem 8,5%).
2. Propozycja zmian dla ryczałtowców:
Wyższa stawka dla transakcji z podmiotami powiązanymi.
Projekt zakłada wprowadzenie stawki 17% dla przychodów uzyskiwanych m.in. z:
-
- najmu i dzierżawy,
- umów dotyczących własności intelektualnej,
jeżeli są one realizowane na rzecz podmiotów powiązanych.
Dodatkowe opodatkowanie przychodów z najmu. W przypadku najmu na rzecz podmiotów powiązanych: przychody do 100 tys. zł będą opodatkowane według podstawowych zasad, z kolei nadwyżka ponad ten limit będzie objęta stawką 15%.
3. Zmiany w IP Box:
IP Box – minimalny poziom zatrudnienia.
Projekt wprowadza nowy warunek korzystania z ulgi IP Box – aby skorzystać z preferencji, podatnik będzie musiał spełnić jeden z poniższych warunków:
-
- zatrudniać co najmniej 3 osoby na umowę o pracę przez większość roku (minimum 300 dni), lub
- ponosić odpowiednio wysokie koszty wynagrodzeń dla co najmniej 3 osób (na określonym poziomie powiązanym z przeciętnym wynagrodzeniem).
Dodatkowo osoby te nie mogą być podmiotami powiązanymi z podatnikiem. Celem proponowanej zmiany jest przesunięcie ulgi w stronę większych, bardziej zorganizowanych podmiotów oraz ograniczenie wykorzystywania jej wstecz poprzez korekty podatkowe.
Danina solidarnościowa a IP Box – dochody objęte preferencyjną stawką 5% (IP Box) będą wliczane do podstawy daniny solidarnościowej.
4. Zmiany w estońskim CIT (ryczałt od dochodów spółek):
Wprowadzenie definicji „wydatków niezwiązanych z działalnością gospodarczą”.
Projekt wprowadza definicję, zgodnie z którą wydatkami niezwiązanymi z działalnością gospodarczą są w szczególności:
-
- Wydatki poniesione w innym celu niż osiągnięcie przychodów, zachowanie źródła przychodów, zabezpieczenie źródła przychodów.
- Wszelkiego rodzaju opłaty i należności publicznoprawne o charakterze sankcyjnym, czyli np.: kary, grzywny, sankcje administracyjne lub podatkowe.
Doprecyzowanie definicji „ukrytych zysków”.
W uzasadnieniu do projektu nowelizacji, wskazano, że dotychczasowe przepisy były nieprecyzyjne i powodowały liczne wątpliwości – w szczególności w zakresie tego, kiedy dane świadczenie na rzecz wspólnika powinno być uznane za tzw. ukryty zysk. Wobec czego, w projekcie usunięto niejasne kryterium „związku z prawem do udziału w zysku”, a jednocześnie wprost wskazano, że za ukryte zyski mogą być uznane m.in.:
„wszelkiego rodzaju opłaty i należności:
-
- wynikające z umowy najmu, dzierżawy lub innej umowy o podobnym charakterze,
- za korzystanie lub prawo do korzystania z praw lub wartości, o których mowa w art. 16b ust. 1 pkt 4-7,
- z tytułu świadczeń doradczych, księgowych, badania rynku, usług prawnych, usług reklamowych, usług pośrednictwa, zarządzania i kontroli, przetwarzania danych, usług rekrutacji pracowników i pozyskiwania personelu, gwarancji i poręczeń, oraz świadczeń o podobnym charakterze, oraz
wynagrodzenie wypłacone wspólnikowi z tytułu powtarzających się świadczeń niepieniężnych.”
Jednocześnie wprowadzono dodatkowe doprecyzowanie – z kategorii ukrytych zysków wyłączono m.in.:
-
- zakup towarów, materiałów i surowców wykorzystywanych w działalności,
- zakup usług, które są dalej odsprzedawane lub służą do wytworzenia oferowanych produktów/usług.
Likwidacja możliwości zmiany formy opodatkowania na ryczałt przed końcem roku podatkowego.
Projekt zakłada wyłączenie możliwości wejścia w estoński CIT „w trakcie roku”.
Uznawanie sprawozdań finansowych podpisanych po terminie.
Sprawozdania sporządzane na potrzeby wejścia w estoński CIT będą uznawane za prawidłowe nawet wtedy, gdy zostaną podpisane po terminie przez kierownika jednostki lub osobę prowadzącą księgi.
Domniemanie dotyczące momentu rozpoznania dystrybucji zysku netto po wyjściu z estońskiego CIT.
Dotychczas podatek od zysków wypracowanych w okresie estońskiego CIT był płacony dopiero w momencie ich wypłaty, co w praktyce pozwalało na znaczne odroczenie opodatkowania oraz przypisywanie wypłat do zysków z wcześniejszych okresów. Po zmianie przyjmuje się, że każda wypłata zysku po wyjściu z estońskiego CIT jest w pierwszej kolejności traktowana jako wypłata zysków z tego okresu. W konsekwencji oznacza to obowiązek zapłaty podatku niezależnie od tego, kiedy zysk faktycznie został wypracowany. Wyjątek dotyczy sytuacji, w której z uchwały o podziale zysku jednoznacznie wynika, że wypłata dotyczy zysków sprzed okresu estońskiego CIT – w takim przypadku możliwe jest uniknięcie opodatkowania na nowych zasadach.
Liberalizacja warunku zatrudnienia w ryczałcie od dochodów spółek.
Dotychczas przepisy nie pozwalały łączyć różnych form zatrudnienia – należało mieć albo 3 osoby na umowie o pracę, albo 3 osoby na umowach cywilnoprawnych. W praktyce oznaczało to, że np. 2 osoby na zleceniu i 1 na etacie nie spełniały warunku. Po zmianie możliwe będzie łączenie tych form – wynagrodzenia z umów o pracę i innych umów będą sumowane. Na ten moment projekt znajduje się na etapie opiniowania i może ulec zmianom, będziemy Pana informować na bieżąco o postępach w pracach nad projektem oraz o ewentualnych zmianach w zakresie przepisów o estońskim CIT.
5. Amortyzacja w spółkach nieruchomościowych.
Projekt wprowadza:
-
- Zakaz amortyzacji nieruchomości klasyfikowanych jako inwestycje długoterminowe w bilansie.
- Celem jest ograniczenie tworzenia sztucznej tarczy podatkowej i zwiększenie spójności między wynikiem finansowym a dochodem podatkowym.
Zakaz zmiany stawek amortyzacyjnych po terminie złożenia zeznania.
-
- Wybór stawki amortyzacyjnej będzie musiał być dokonany do terminu złożenia zeznania podatkowego za dany rok.
- Celem jest zapobieganie retroaktywnym zmianom, które pozwalały sztucznie obniżać koszty w celu optymalizacji podatkowej.
- Regulacja nie odbiera podatnikom swobody wyboru stawki, ale jasno określa moment podjęcia decyzji.
Projekt przewiduje szereg istotnych zmian podatkowych, które mogą wpłynąć na sposób rozliczeń oraz prowadzenia działalności. Na tym etapie są to jeszcze propozycje legislacyjne i nie jesteśmy w stanie ocenić jaki będzie ich ostateczny kształt i czy w ogóle wejdą w życie, niemniej już teraz warto mieć świadomość kierunku planowanych zmian i ich potencjalnych konsekwencji.
W przypadku pytań lub potrzeby analizy skutków zmian zapraszamy do kontaktu.
mar 16, 2026 | artykuły, blog
Plan ogólny zamiast studium
Już w tym roku sporządzane przez gminy studia uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego przestaną obowiązywać i zostaną zastąpione przez plany ogólne. Przeprowadzana reforma planistyczna zobowiązuje bowiem gminy do uchwalenia do 1 lipca 2026 roku planów ogólnych jako podstawowych dokumentów planistycznych. Rada Ministrów proceduje obecnie projekt, aby wydłużyć ten termin do 1 września.
W przeciwieństwie do studium, które jest wyłącznie wewnętrznym dokumentem i nie ma charakteru aktu prawa miejscowego, plan ogólny jest aktem prawa miejscowego.
Plan ogólny powinien zawierać politykę przestrzenną gminy i wyznaczać w niej strefy planistyczne. Na jego podstawie i w oparciu o jego wytyczne, mają być natomiast przyjmowane miejscowe plany zagospodarowania przestrzennego i wydawane decyzje o warunkach zabudowy.
Zmiany w zakresie wydawania WZ
Od 1 lipca 2026 roku (o ile przepisy nie wydłużą terminu) decyzje o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu (tzw. „WZ”) będą mogły być wydane wyłącznie dla tych nieruchomości gruntowych, które w planie ogólnym znajdą się w obszarze uzupełnienia zabudowy („OUZ”).
Obszar taki wyznacza gmina, jednak musi on spełniać określone kryteria – przede wszystkim obejmować skupisko minimum pięciu budynków, z których każdy położony jest nie dalej niż 100 metrów od obrysu przynajmniej jednego innego obiektu należącego do tego samego skupiska. W praktyce oznacza to, że wiele działek – szczególnie położonych na peryferiach gmin lub w niemal niezamieszkanych rejonach – nie zostanie zaliczonych do obszaru uzupełnienia zabudowy, mimo że obecnie wciąż można na nich realizować inwestycje budowlane.
Warto zauważyć, że takie ograniczenia mogą dotknąć bardzo dużą liczbę nieruchomości. Według danych miejscowe plany zagospodarowania przestrzennego obejmują jedynie 32-34% powierzchni kraju. Na pozostałych terenach o możliwości zabudowy nadal decydują wyłącznie decyzje o warunkach zabudowy.
Oznacza to, że istotnie spaść może liczba wydawanych WZ, a znaczna część gruntów w Polsce będzie objęta wyłącznie planem ogólnym
Jak ta zmiana wpłynie na opodatkowanie VAT dostawy gruntów niezabudowanych?
Zgodnie z ustawą o VAT zwalnia się z opodatkowania podatkiem od towarów i usług dostawę terenów niezabudowanych innych niż tereny budowalne. Przepisy wyjaśniają, że terenami budowlanymi są grunty przeznaczone pod zabudowę zgodnie z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego, a w przypadku braku takiego planu – zgodnie z decyzją o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu.
Do tej pory, w sytuacjach, gdy dla danego terenu brak było zarówno miejscowego planu, jak i decyzji WZ, a jedynym obowiązującym dokumentem było studium, zarówno organy podatkowe, jak i sądy stwierdzały, że nawet jeśli studium przewiduje, że na danym terenie można wznieść zabudowę, nie ma ono znaczenia dla celów opodatkowania VAT. W konsekwencji, dostawa gruntu, nieobjętego ani miejscowym planem, ani WZ, może korzystać ze zwolnienia z VAT.
Czy taka wykładnia utrzyma się względem planów ogólnych?
Wydaje się, że tak.
Formalnie, przepisy ustawy o VAT odwołują się bowiem wyłącznie do przeznaczenia terenu w miejscowym planie, a w przypadku jego braku, w decyzji WZ. Nie zawierają one postanowień dotyczących planu ogólnego i na ten moment nie jest planowana ich nowelizacja. Podstawowa, literalna wykładania ustawy o VAT prowadziłaby więc do wniosku, że postanowienia planu ogólnego powinny pozostawać bez znaczenia dla opodatkowania VAT dostawy terenów niezabudowanych. W konsekwencji, dla opodatkowania VAT plan ogólny powinien mieć takie znaczenie, jakie ma studium, czyli w zasadzie żadne.
Niemniej – czy taką wykładnię przyjmą sądy administracyjne i organy podatkowe?
Powinny. Trudno bowiem znaleźć uzasadnienie dla innej interpretacji. Niemniej, nie można wykluczyć, że z uwagi na fakt, że plan ogólny, w przeciwieństwie do studium, jest aktem prawa miejscowego, organy podatkowe będą próbowały wnioskować, że ma on znaczenie dla opodatkowania VAT. Taka, potencjalna interpretacja mogłaby też być podyktowana względami ekonomicznymi. Trudniejsze pozyskiwanie WZ i brak planów miejscowych mogłyby prowadzić do sytuacji, w której dostawa pewnej części sprzedawanych działek z uwagi na objęcie wyłącznie planem ogólnym, nawet jeśli wynikałoby z niego ich przeznaczenie budowlane, korzystałaby ze zwolnienia z VAT.
Istotą art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy o VAT i będącego jego podstawą art. 135 ust. 1 lit. k Dyrektywy VAT jest natomiast zwolnienie z opodatkowania dostawy terenów niezabudowanych, innych niż tereny budowlane.
Z tego powodu, pomimo braku zmian w przepisach, może okazać się, że ich interpretacja ulegnie zmianie. Jeśli więc planujecie Państwo sprzedaż działki niezabudowanej, dla której brak jest miejscowego planu i decyzji o warunkach zabudowy, po uchwaleniu planu ogólnego, zapraszamy do kontaktu. Pomożemy w analizie, czy plan ogólny wpłynie na konsekwencje sprzedaży w VAT oraz w razie potrzeby w przygotowaniu wniosku o interpretację indywidualną.
mar 16, 2026 | artykuły, blog
Ostatnie miesiące upłynęły przedsiębiorcom pod znakiem jednego hasła: KSeF. Reforma wprowadzająca elektroniczne fakturowanie w praktyce stała się jednym z największych wyzwań organizacyjnych i technologicznych ostatnich lat.
Choć luty miał być jedynie pierwszym etapem wdrożenia systemu, szybko pokazał, jak wiele podmiotów nie przygotowało się do zmian z odpowiednim wyprzedzeniem. Część firm zobowiązanych do korzystania z KSeF nie zdążyła z implementacją i wciąż kontynuuje dotychczasowy sposób wystawiania faktur, informując swoich klientów, że rozwiązanie tymczasowe pozostaje dla nich właściwe, i że jest to akceptowalna praktyka.
Luty – obowiązek odbierania faktur z KSeF dla wszystkich
Choć obowiązek wystawiania faktur w KSeF od lutego objął przede wszystkim duże przedsiębiorstwa, to wszyscy, którzy realizują transakcję z większymi podatnikami, niezależnie od wielkości własnych obrotów, powinni od tego momentu pobierać i odczytywać faktury trafiające do systemu.
Co to oznacza w praktyce?
Podmioty, które nie musiały jeszcze wdrożyć elementu sprzedażowego, muszą i tak radzić sobie z odbiorem faktur. Innymi słowy: KSeF dotyczy już każdego w jego codziennej pracy.
Kwiecień – druga tura obowiązków
Kolejny etap reformy rusza już w kwietniu. To moment, w którym niemal wszystkie pozostałe podmioty będą musiały wystawiać faktury w KSeF.
Co to oznacza w praktyce?
Przede wszystkim to, że przedsiębiorcy powinni być gotowi na pełną integrację z KSeF i dostosowanie procesów nie tylko do odbierania, ale także do wystawiania faktur.
Co więcej, wszelkie braki organizacyjne i systemowe mogą realnie zacząć blokować pracę działów księgowo-finansowych, a także negatywnie wpływać na funkcjonowanie biznesu i cash flow.
Wdrażamy KSeF u naszych klientów i widzimy realne wyzwania
Nasze wspólne wdrożenia z przedsiębiorcami jasno pokazują, gdzie pojawiają się najważniejsze wyzwania, oraz potwierdzają, że firmy często dostrzegają je dopiero w praktyce — w realnej pracy z KSeF, zarówno przy wystawianiu, jak i odbiorze faktur.
Wnioski z naszej pracy przedstawimy podczas webinaru – KSeF: Doświadczenia dużych firm i lekcje dla MŚP przed kwietniowym startem.
Nie będziemy rozmawiać wyłącznie o tym, co już znamy z mediów. Opowiemy o realnych problemach, wyzwaniach i doświadczeniach przedsiębiorców.
Porozmawiamy na temat tego, jakie wnioski nasuwają się po pierwszym miesiącu funkcjonowania z KSeF oraz jakie decyzje warto podjąć jeszcze przed startem.
Zapisz się już teraz! 👉 KSeF: Doświadczenia dużych firm i lekcje dla MŚP przed kwietniowym startem
