JPK CIT 2025/2026

paź 27, 2025 | artykuły, blog

Od 1 stycznia 2025 r. część podatników CIT w tym spółki wchodzące w skład podatkowych grup kapitałowych oraz firmy osiągające przychody powyżej 50 mln euro stanęło przed nowym obowiązkiem: prowadzenia ksiąg rachunkowych za pomocą programów komputerowych oraz raportowania danych do urzędu skarbowego w formacie JPK CIT.

Choć na pierwszy rzut oka obowiązek raportowania danych w formacie JPK CIT, może wydawać się kolejnym technicznym wymogiem, w rzeczywistości mamy do czynienia z fundamentalną zmianą w relacji podatnik – fiskus. JPK CIT to nie tylko nowe struktury danych JPK_KR_PD i JPK_ST_KR, to pełna cyfrowa transparentność ksiąg rachunkowych.

Kogo obejmie obowiązek?

Ustawodawca przewidział wprowadzenie raportowania JPK CIT w trzech etapach:

    • od 1 stycznia 2025 r. – podatkowe grupy kapitałowe i podatnicy CIT z przychodami powyżej 50 mln euro,
    • od 1 stycznia 2026 r. – wszyscy podatnicy obowiązani do składania JPK_VAT,
    • od 1 stycznia 2027 r. – pozostali podatnicy CIT.

Co zawiera JPK CIT?

Ustawodawca ustalił, jakie dane musi zawierać plik JPK CIT. Struktura tego pliku przewiduje przesyłanie następujących informacji:

    • numerów faktur,
    • zapisów księgowych,
    • zestawienia obrotów i sald,
    • danych identyfikacyjnych kontrahentów,
    • znaczników identyfikujących konta rachunkowe,
    • różnic między wynikiem bilansowym a podatkowym,
    • dodatkowych danych niezbędnych do rozliczenia CIT,
    • danych dotyczących środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych.

Od 2026 r. administracja skarbowa będzie mogła krzyżowo analizować dane kontrahentów bez konieczności wszczynania kontroli czy czynności sprawdzających. Połączenie danych z JPK CIT z systemem KSeF umożliwi organom podatkowym śledzenie powiązań między fakturą, księgowaniem, środkiem trwałym i rozliczeniem CIT niemal w czasie rzeczywistym.

Co oznacza wejście w życie JPK CIT dla przedsiębiorców?

Od 2026 r. administracja skarbowa będzie mogła krzyżowo analizować dane kontrahentów bez konieczności wszczynania kontroli czy czynności sprawdzających. Połączenie danych z JPK CIT z systemem KSeF umożliwi organom podatkowym śledzenie powiązań między fakturą, księgowaniem, środkiem trwałym i rozliczeniem CIT niemal w czasie rzeczywistym. Do tej pory bowiem, większość danych organy podatkowe pozyskiwały dopiero na etapie czynności sprawdzających lub kontroli podatkowej.

Organy podatkowe dzięki swoistej „rewolucji” zyskają możliwość wręcz „automatycznej” weryfikacji następujących kwestii:

  1. Moment rozpoznania przychodów i kosztów podatkowych.

Dzięki strukturze JPK_KR_PD organy będą miały wgląd w zapisy księgowe, pozwalające na analizę dokładnego momentu rozpoznania przychodu oraz przyporządkowania kosztów uzyskania przychodów zarówno bezpośrednich, jak i pośrednich. Co to oznacza w praktyce?

    • Możliwa będzie identyfikacja nieprawidłowości w ujęciu momentu podatkowego np. niespójnego rozpoznania przychodów i kosztów względem zasad wynikających z ustawy o CIT i polityki rachunkowości,
    • Organy będą mogły krzyżowo porównywać daty faktur, zapisów księgowych, a także momenty wpływu środków lub wykonania usług,
    • Szczególnie narażone będą rozliczenia podatkowe w końcówkach lat podatkowych, gdzie przesunięcia mają istotny wpływ na wynik.
  1. Transakcje z podmiotami powiązanymi, w tym badanie tzw. progów dokumentacyjnych.

Dzięki informacjach o kontrahentach oraz wartości przeprowadzanych transakcji, organy podatkowe zyskają dostęp do informacji niezbędnych do:

    • ustalenia, które transakcje są zawierane z podmiotami powiązanymi,
    • oszacowania łącznej wartości transakcji na potrzeby obowiązków dokumentacyjnych w zakresie cen transferowych,
    • identyfikacji transakcji, których struktura może wskazywać na celowe dzielenie wartości w celu uniknięcia obowiązków dokumentacyjnych w zakresie cen transferowych,
    • weryfikacji, czy warunki transakcji odpowiadają warunkom „rynkowym”.

Organy podatkowe będą miały możliwość sprawnej identyfikacji transakcji realizowanych z podmiotami zlokalizowanymi w jurysdykcjach uznawanych za raje podatkowe, a także z jednostkami powiązanymi kapitałowo lub personalnie (np. przez wspólnych członków zarządu). W konsekwencji może to prowadzić do zwiększonej częstotliwości wezwań do przedłożenia lokalnej dokumentacji cen transferowych oraz inicjowania postępowań wyjaśniających lub kontrolnych w zakresie zgodności warunków transakcyjnych z zasadą ceny rynkowej.

  1. Środki trwałe i ich amortyzacja.

Struktura JPK_ST_KR pozwala fiskusowi śledzić pełne dane dotyczące środków trwałych od momentu przyjęcia ich do używania, przez zastosowaną metodę amortyzacji, aż po wysokość odpisów. W szczególności należy zwrócić uwagę na:

    • stosowanie indywidualnych stawek amortyzacyjnych, w tym tzw. „przyspieszonej amortyzacji” – organy mogą zakwestionować celowość i podstawę prawną takiej metody, zwłaszcza przy inwestycjach w nieruchomości czy w wartości niematerialne i prawne,
    • kwalifikację ulepszeń i modernizacji, które zwiększają wartość początkową środka trwałego.

Wskazane powyżej dane do tej pory były przedmiotem szczegółowych zapytań kontrolnych, które teraz organ będzie miał „od ręki” z poziomu jednego pliku.

  1. Zasady klasyfikacji wydatków do kosztów podatkowych.

Wprowadzenie obowiązku oznaczania, czy dany wydatek stanowi koszt uzyskania przychodów (KUP) czy nie (NKUP), znacząco zmienia sposób raportowania i otwiera nowe możliwości analizy danych po stronie organów podatkowych. Dotychczasowe decyzje w tym zakresie pozostawały wewnętrzne, organ najwyżej w trakcie czynności sprawdzających czy kontroli mógł zwrócić się o wyjaśnienia dotyczące zasad ujmowania wydatków jako KUP lub NKUP. Teraz wspomniane informacje będą przekazywane w sposób sformalizowany i ustandaryzowany.

Dzięki temu fiskus zyskuje narzędzia do:

    • systemowej weryfikacji zasadności zaliczania wydatków do kosztów podatkowych, z uwzględnieniem ich związku z działalnością gospodarczą podatnika,
    • identyfikacji pozycji budzących wątpliwości pod kątem celowości i racjonalności gospodarczej np. wydatków o charakterze mieszanym lub trudnych do jednoznacznego przypisania do działalności operacyjnej,
    • krzyżowego porównywania danych z innych źródeł (np. KSeF, JPK_VAT), co pozwala prześledzić cały przebieg rozliczenia od faktury, przez zapis księgowy, po kwalifikację podatkową,
    • wytypowania obszarów do kontroli na podstawie wzorców ryzyka (np. powtarzających się klasyfikacji określonych wydatków jako KUP mimo ich „spornego” charakteru).

W efekcie zwiększa się ryzyko zakwestionowania niektórych pozycji kosztowych, zwłaszcza w przypadku braku odpowiedniego uzasadnienia ich związku z przychodami, braku dokumentacji potwierdzającej gospodarczy cel wydatku lub braku spójności w kwalifikowaniu wydatków tego samego rodzaju.

  1. Transakcje podlegające pod opodatkowanie podatkiem u źródła

Szczegółowość informacji zawartych w JPK CIT umożliwi organom podatkowym dokładną weryfikację transakcji, w tym wstępną analizę ich charakteru oraz ocenę kontrahenta pod kątem obowiązków związanych z podatkiem u źródła. Dotychczas organy podatkowe miały wgląd jedynie w te transakcje, które były wykazywane, co powodowało, że część operacji pozostawała w tle innych rozliczeń. Po wprowadzeniu nowych obowiązków fiskus będzie w stanie kompleksowo zmapować transakcje z podmiotami zagranicznymi, które na pierwszy rzut oka mogą podlegać opodatkowaniu podatkiem u źródła.

Należy przy tym pamiętać, że w katalogu usług objętych WHT uwzględniono również „świadczenia o podobnym charakterze”, co w praktyce oznacza konieczność indywidualnej analizy wielu transakcji. Warto przy tym kierować się dotychczasowymi interpretacjami organów podatkowych, zwracając szczególną uwagę na faktyczny charakter danego świadczenia.

  1. Wykorzystanie danych do kontroli innych podatków np. podatku od nieruchomości.

Analiza JPK CIT nie kończy się na CIT – koronnym przykładem może być JPK_KR_ST, dzięki którym organy uzyskają informacje o posiadanych środkach trwałych, a tym samym o potencjalnych budowlach, które powinny podlegać opodatkowaniu podatkiem od nieruchomości oraz o ich podstawie opodatkowania. Zgodnie bowiem z regulacjami w zakresie podatku od nieruchomości podstawą opodatkowania budowli jest co do zasady wartość początkowa budowli ujęta w ewidencji środków trwałych. Tym samym, organy podatkowe będą w stanie zidentyfikować nowe budowle takie jak np. hale namiotowe, wiaty, oświetlenie zewnętrzne, zbiorniki.

W konsekwencji, identyfikacja potencjalnych obiektów podlegających opodatkowaniu może wiązać się ze wszczęciem czynności sprawdzających przez organy podatkowe, w celu weryfikacji czy zidentyfikowane budowle zostały ujęte w deklaracjach na podatek od nieruchomości i czy została wskazana „poprawna” podstawa opodatkowania.

Wzrośnie więc ryzyko kontroli nie tylko z poziomu CIT, ale i podatków lokalnych, często pomijanych w audytach podatkowych.

Wprowadzenie JPK CIT to nie tylko nowy obowiązek techniczny, ale również duża zmiana w podejściu urzędów skarbowych do kontroli rozliczeń podatkowych. Organy zyskają dostęp do szczegółowych danych z ksiąg rachunkowych i będą mogły je analizować automatycznie bez potrzeby wszczynania kontroli.

Dla firm oznacza to większe ryzyko zakwestionowania sposobu rozliczania przychodów, kosztów, amortyzacji czy transakcji z firmami powiązanymi. Dane z JPK będą mogły zostać wykorzystywane także przy weryfikacji innych podatków np. od nieruchomości.

Warto przygotować się nie tylko od strony systemów księgowych, ale też sprawdzić, czy przyjęte zasady rozliczeń są spójne, dobrze udokumentowane i przemyślane. Lepiej zidentyfikować ryzyka wcześniej niż narażać się na korekty i potencjalne kontrole.

Jakie działania warto podjąć?

W ramach maksymy „lepiej zapobiegać niż leczyć” (innymi słowy lepiej dokonać samokontroli, zanim organ podatkowy zrobi to za nas), oferujemy kompleksowe wsparcie w całym procesie przygotowania do JPK CIT:

    • Audyt gotowości – sprawdzimy, czy Państwa firma jest objęta obowiązkiem, kiedy ma rozpocząć raportowanie oraz przeprowadzimy przegląd poprawności rozliczeń podatkowych i stosowanych procedur wewnętrznych.
    • Weryfikacja ksiąg rachunkowych – ocenimy, czy obecna struktura ksiąg spełnia wymogi JPK_KR_PD i JPK_ST_KR.
    • Bezpieczne oznaczanie transakcji z kontrahentami – pomożemy zidentyfikować transakcje ryzykowne (z podmiotami powiązanymi, nierezydentami, w rajach podatkowych), w tym w zakresie zgodności z przepisami o WHT i TP.
    • Opracowanie wewnętrznych procedur podatkowych, w tym:
      • procedura w zakresie weryfikacji obowiązków w podatku u źródła;
      • procedura ustalania różnic między wynikiem podatkowym a księgowym;
      • procedura ujmowania kosztów i momentu rozpoznania przychodów;
      • procedura rozliczania VAT.
    • Wsparcie IT – współpracujemy z dostawcami systemów ERP i księgowych w zakresie implementacji funkcji eksportu danych w strukturze JPK CIT.

Jeśli chcą Państwo dowiedzieć się, jak JPK CIT może przełożyć się na funkcjonowanie Państwa firmy, zapraszamy do rozmowy z naszymi ekspertami.

Zniesienie obowiązku publikacji strategii podatkowej

paź 22, 2025 | artykuły, blog

Od 7 sierpnia 2025 r. polscy podatnicy nie muszą już sporządzać ani publikować informacji o realizowanej strategii podatkowej. Zmiana wynika z uchylenia art. 27c Ustawy o CIT na mocy Ustawy z 25 czerwca 2025 r. (Dz.U. z 2025 r. poz. 1074 zm.). 

Od 1 stycznia 2021 r. wybrani podatnicy CIT musieli corocznie sporządzać i publikować informację o realizowanej strategii podatkowej. Obowiązek ten dotyczył: 

    • podatników CIT z przychodami przekraczającymi 50 mln EUR w poprzednim roku podatkowym. 
    • Podatkowe grupy kapitałowe, niezależnie od wielkości przychodów. 

Informacja o strategii zawierała m. in:  

    • opis procesów i procedur zapewniających prawidłowe wykonywanie obowiązków podatkowych, 
    • dane o transakcjach z podmiotami powiązanymi przekraczających 5% sumy bilansowej aktywów, 
    • liczbę złożonych informacji o schematach podatkowych (MDR), 
    • informacje o działaniach restrukturyzacyjnych, 
    • wnioski o interpretacje podatkowe, 
    • formy współpracy z organami KAS. 

Najważniejsze zmiany: 

    • Zniesiony został obowiązek sporządzania i publikowania strategii podatkowej oraz informowania naczelnika urzędu skarbowego o adresie strony internetowej, na której dokument był dostępny. Nowelizacja uchyla również obowiązek udostępniania na stronie internetowej informacji o strategii podatkowej za lata ubiegłe. 
    • Wszystkie obowiązki dotyczące strategii podatkowych, których termin wykonania przypada po 6 sierpnia 2025 r., nie obowiązują już podatników. W pozostałych przypadkach strategię należy opublikować na dotychczasowych zasadach, przy czym brak spełnia tego obowiązku nie będzie penalizowany. 
    • Ustawa zawiera dwa istotne przepisy przejściowe: wszelkie toczące się postępowania związane z niewykonaniem obowiązku są umarzane, a nowe dotyczące wcześniejszych naruszeń nie będą wszczynane. 

Podsumowanie: 

Zniesienie obowiązku publikacji strategii podatkowej to krok w stronę uproszczenia sprawozdawczości, ograniczenia kosztów administracyjnych i ochrony poufności strategicznej. Choć obowiązek został zniesiony, prowadzenie wewnętrznej strategii podatkowej nadal może wspierać efektywne zarządzanie ryzykiem podatkowym.

Koszty leasingu aut osobowych

paź 20, 2025 | artykuły, blog

Leasing samochodów osobowych to jedna z najczęściej wybieranych form finansowania pojazdów w biznesie. Z perspektywy podatkowej nie każdy wydatek można jednak w pełni zaliczyć do kosztów uzyskania przychodów (KUP). Kluczowe znaczenie ma tu limit 150 tys. zł (225 tys. zł dla aut elektrycznych czy wodorowych), który od 2026 r. ulegnie istotnym zmianom.

Na czym polega limit 150 tys. zł?

Obecnie obowiązuje ograniczenie, które mówi, że do kosztów można zaliczyć tylko część wydatków związanych z leasingiem, amortyzacją czy ubezpieczeniem samochodu osobowego, jeśli jego wartość przekracza 150 tys. zł (225 tys. zł w przypadku aut elektrycznych i wodorowych), ograniczenie ma charakter proporcjonalny – jeżeli samochód kosztuje więcej niż limit, w koszty trafia tylko proporcja odpowiadająca wartości mieszczącej się w limicie.

Jakie koszty obejmuje limit?

    • część kapitałowa rat leasingowych – tylko spłata wartości samochodu jest limitowana,
    • składki na ubezpieczenie AC – również podlegają proporcji, jeżeli wartość samochodu przekracza limit,
    • odpisy amortyzacyjne – w przypadku wykupu auta z leasingu, do kosztów podatkowych trafiają odpisy wyłącznie do wartości limitu.

Jakie koszty nie podlegają limitowi?

    • część odsetkowa rat leasingowych – zawsze w pełni stanowi koszt uzyskania przychodów, niezależnie od wartości samochodu,
    • ubezpieczenia obowiązkowe, takie jak OC, które mogą być w całości zaliczane do kosztów,
    • koszty eksploatacyjne (paliwo, naprawy, serwis, przeglądy, opony) – również poza limitem, choć warto pamiętać, że gdy auto służy także celom prywatnym, do kosztów można zaliczyć tylko 75% takich wydatków,
    • niektóre opłaty dodatkowe w leasingu (np. opłata manipulacyjna) – jeżeli mają charakter usługowy, mogą być kosztem w całości, natomiast jeśli są elementem spłaty wartości auta, wchodzą do proporcji.

Potwierdzenie w interpretacjach indywidualnych.

W interpretacji 0115-KDIT3.4011.545.2018.2.MR Dyrektor KIS powiedział, że: „Mając powyższe na względzie, stwierdzić należy, że opłaty wynikające z umów leasingu podlegają ograniczeniu określonemu w art. 23 ust. 1 pkt 47a ustawy w części dotyczącej spłaty wartości samochodu osobowego. Limit ten nie dotyczy części odsetkowej tych opłat. W rezultacie Wnioskodawca – uwzględniając art. 8 ust. 1 ustawy – może zaliczyć do kosztów uzyskania przychodu wartość opłaty wynikającej z umowy leasingu odpowiadającą tzw. „części odsetkowej”. W tej sytuacji nie znajdzie też zastosowania limit, o którym mowa art. 23 ust. 1 pkt 46a ustawy. Z kolei, w nawiązaniu do możliwości uwzględnienia w kosztach uzyskania przychodu składek na ubezpieczenie AC i OC, które nie są składnikiem raty leasingowej i będą opłacane przez Wnioskodawcę zauważyć trzeba, że jedynie w stosunku do składki na ubezpieczenie AC zastosowanie znajdzie ograniczenie, o którym mowa w art. 23 ust. 1 pkt 47 ustawy.”

Podobnie w interpretacji 0111-KDIB2-1.4010.234.2021.2.BKD Dyrektor KIS stwierdza, że:  „Stosownie do art. 16 ust. 1 pkt 49a ustawy o CIT, nie uważa się za koszty uzyskania przychodów dotyczących samochodu osobowego opłat wynikających z umowy leasingu, o której mowa w art. 17a pkt 1, umowy najmu, dzierżawy lub innej umowy o podobnym charakterze, z wyjątkiem opłat z tytułu składek na ubezpieczenie samochodu osobowego, w wysokości przekraczającej ich część ustaloną w takiej proporcji, w jakiej kwota 150 000 zł pozostaje do wartości samochodu osobowego będącego przedmiotem tej umowy.”

Dzięki temu podatnicy mogą mieć pewność, które koszty leasingu stanowią koszt uzyskania przychodu.

Co się zmieni od 2026 r.?

Od 1 stycznia 2026 r. limit przestanie być jednolity i zostanie uzależniony od emisyjności pojazdu:

    • dla samochodów elektrycznych i wodorowych limit pozostanie na poziomie 225 000 zł,
    • dla samochodów niskoemisyjnych, czyli emitujących poniżej 50 g CO₂/km (np. część hybryd plug-in), limit wyniesie 150 000 zł,
    • dla pozostałych samochodów spalinowych i większości hybryd limit spadnie do 100 000 zł.

Wiele osób miało nadzieję, że nowe przepisy obejmą jedynie umowy zawarte od 2026 roku, i że dotychczasowe umowy pozostaną nietknięte. Niestety, dziś już wiemy, że tak się nie stanie – zmiany uderzą również w trwające umowy. „Stare limity” zostaną zachowane wyłącznie do samochód wpisanych do ewidencji środków trwałych przed wejściem w życie nowych przepisów.  

Podsumowanie

Leasing samochodów osobowych wciąż pozostaje atrakcyjną formą finansowania, ale jego rozliczenie podatkowe wymaga uwagi i dobrej znajomości przepisów. Obecne regulacje dają przedsiębiorcom możliwość pełnego ujęcia w kosztach m.in. odsetek czy wydatków eksploatacyjnych, ale jednocześnie ograniczają rozliczanie części kapitałowej i ubezpieczenia AC. Od 2026 r. pojawi się dodatkowe wyzwanie – niższe limity dla samochodów spalinowych, które znacząco wpłyną na opłacalność takich umów.

Podatek od nieruchomości w 2025 r. – interpretacje fiskusa po nowelizacji

paź 16, 2025 | artykuły, blog

Z początkiem 2025 r. zaczęły obowiązywać istotne i szeroko komentowane zmiany w podatku od nieruchomości, które postawiły przedsiębiorców przed licznymi wyzwaniami interpretacyjnymi. Nowe regulacje wywołały niemałe zamieszanie – potwierdza to rosnąca liczba wniosków o interpretacje składanych przez podatników próbujących prawidłowo zakwalifikować poszczególne elementy przedsiębiorstwa. Przybliżymy dziś interpretacje, które zostały wydane w nowym stanie prawnym, a które w naszej ocenie mogą być kluczowe dla kształtowania się linii orzeczniczej oraz mogą okazać się pomocne przy wypełnianiu deklaracji na podatek od nieruchomości za 2025 rok. 

1/ Interpretacja Prezydenta Kielc z dnia 29 maja 2025 r., PNW-VII.310.2.2025  – WIATA ŚMIETNIKOWA 

Stan faktyczny: Na nieruchomości została umiejscowiona wiata mająca zasłaniać i ochraniać kontenery na śmieci. Wiata ta wykonana została wyłącznie na potrzeby umieszczenia w niej kontenerów na śmieci i głównie pełni funkcję estetyczną. 

Stan prawny: Zgodnie z punktem 11 załącznika nr 4 do Ustawy o podatkach i opłatach lokalnych (u.p.o.l.) obiekt stanowi między innymi wiata z wyłączeniem wiaty wymienionej w art. 1a ust.1 pkt 2a lit. c u.p.o.l. 

Zgodnie z powyższym, obiekt budowlany stanowić ma każda wiata z wyjątkiem tych wskazanych express verbis w art. 1a ust. 1 pkt. 2a lit. c u.p.o.l. tj. wiaty na wózki dziecięce i rowery. 

Stanowisko podatnika: Wiata śmietnikowa nie powinna zostać objęta podatkiem od nieruchomości.  

Stanowisko organu podatkowego: Stanowisko podatnika jest prawidłowe bowiem ustawa wskazuje, że śmietniki są obiektami służącymi utrzymaniu porządku, wobec czego z uwagi na swój charakter nie są traktowane jako obiekty budowlane podlegające opodatkowaniu. Wiata śmietnikowa przeznaczona jest do przechowywania pojemników (kontenerów) na odpady komunalne w sposób uporządkowany. Z definicji obiektu budowlanego wynika, iż śmietnik może mieć formę budynku lub budowli tj. wiaty, zadaszenia czy obiektu kontenerowego.  

Komentarz CLDP: Wskazana interpretacja indywidualna jest korzystna dla podatników bowiem praktyczne znaczenie ma tu funkcja obiektu. Oznacza to, że przedsiębiorcy powinni każdorazowo zweryfikować, czy wzniesione przez nich obiekty porządkowe – takie jak np. wiaty śmietnikowe – kwalifikują się jako wyłączone z opodatkowania.  

2/ Interpretacja Burmistrza Polkowic z dnia 8 sierpnia 2025 r., POL.310.1.2025 – ZBIORNIKI BĘDĄCE CZĘŚCIĄ INSTALACJI PRZEMYSŁOWEJ

Stan faktyczny: Na nieruchomości znajdują się dwa zbiorniki zainstalowane w ramach instalacji przemysłowej – zbiornik glikolu i zbiornik azotu. Zbiorniki są elementami technologicznego wyposażenia pieca próżniowego służącego do obróbki cieplnej metali. Oba zbiorniki są prefabrykowane i posadowione na kotwach. 

Stan prawny: Załącznik nr 4 do u.p.o.l. wskazuje wprost kilka obiektów – zbiorników będącymi budowlami podlegającymi opodatkowaniu. 

Stanowisko podatnika: Zdaniem podatnika zbiorniki nie są obiektami, w których są lub mogą być gromadzone materiały w postaci ciekłej lub gazowej, którego podstawowym parametrem technicznym wyznaczającym jego przeznaczenie jest pojemność, inny niż wymieniony w poz. 4 i poz. 5 załącznika do u.p.o.l. (definicja z pozycji 6 z załącznika nr 4). Zdaniem wnioskodawcy zbiorniki stanowią część linii produkcyjnej, bez których produkcja byłaby niemożliwa. 

Stanowisko organu podatkowego: Stanowisko podatnika jest nieprawidłowe bowiem zbiorniki kwalifikują się jako budowle na podstawie poz. 6 w załączniku 4 do u.p.o.l. pomimo, że w tej pozycji nie występuje wprost określenie „zbiornik”. O takiej kwalifikacji zdaniem organu przesądza parametr pojemności jako funkcja użytkowa, a także trwałe związanie z gruntem oraz powiązanie z procesem technologicznym  

Komentarz CLDP: Wskazana interpretacja doskonale ilustruje, dlaczego nowe przepisy budzą wątpliwości wśród podatników. Z naszego doświadczenia wynika, że zbiorniki są obiektami wyjątkowo skomplikowanymi w klasyfikacji, dlatego zawsze wymagają indywidualnej oceny. W analizowanym przypadku, organ podatkowy bardzo szczegółowo zbadał stan faktyczny i sposób wykorzystania zbiorników, co naszym zdaniem potwierdza potrzebę dogłębnej analizy tego typu obiektów bowiem to właśnie funkcja obiektu może przesądzać o jego kwalifikacji – kluczowe jest więc ustalenie czy zbiornik stanowi element instalacji technologicznej, pełni funkcje pewnego rodzaju podatnika czy też należy traktować go jako samodzielny zbiornik.  

3/ Interpretacja Prezydenta Miasta Rzeszowa z dnia 6 lutego 2025 r., FN-310.1.2025 – MOBILNE KONTENERY

Stan faktyczny: Na nieruchomości znajdują się kontenery mobilne/ przenośne, które są wykorzystywane przy świadczeniu usług budowlanych – znajdują się na placach budowy, a po zakończeniu prac są przenoszone w inne miejsce, wobec czego nie są na stałe wbudowane w grunt/ nie posiadają fundamentów, a jedynie są posadowione na betonowych bloczkach bądź na kostce.  

Stan prawny: Zgodnie z punktem 10 załącznika nr 4 u.p.o.l. obiekt stanowi między innymi obiekt kontenerowy trwale związany z gruntem. 

Stanowisko podatnika: Obiekty kontenerowe, które z zasady mają charakter mobilny i są jedynie czasowo posadowione w danym miejscu nie są przedmiotem opodatkowania. 

Stanowisko organu podatkowego: Stanowisko podatnika jest nieprawidłowe bowiem kostka lub bloczki betonowe, na których są stawiane kontenery są elementem połączenia kontenerów z gruntem, które zapewnia obiektom kontenerowym stabilność i możliwość przeciwdziałania czynnikom zewnętrznym. Organ podatkowy powołuje się na definicje trwałego związania z gruntem, w treści której nie ma określenia, które wskazywałoby na konieczność połączenia „na zawsze”, nieodłączalne.  

Komentarz CLDP: W naszej ocenie stanowisko zaprezentowane przez organ jest kontrowersyjne i niekorzystne dla podatnika. Dotychczas przyjmowało się, że dopiero w momencie, kiedy obiekt został wkopany w ziemię bądź przykotwiczony można było mówić o trwałym związaniu z gruntem.  Jest to kolejna interpretacja, która jasno wskazuje, że podczas wypełniania deklaracji na podatek od nieruchomości konieczna jest indywidualna analiza każdego obiektu znajdującego się na terenie nieruchomości. 

Jak widać na przedstawionych wyżej przykładach, interpretacje organów podatkowych coraz częściej, zamiast rozwiewać wątpliwości podatników, w rzeczywistości generują ich coraz więcej. Zmieniające się podejście do kwestii takich jak trwałe związanie z gruntem utrudnia jednoznaczną klasyfikację i sprawia, że bezpieczne wypełnienie deklaracji staje się wyjątkowo trudne. 

Wobec narastającej niepewności prawnej, zachęcamy do zachowania ostrożności podczas sporządzania deklaracji na podatek od nieruchomości  Aby zminimalizować ryzyko błędów i potencjalnych sporów z organami, chętnie sporządzimy dla Państwa kompleksowy przegląd PON. Dzięki dogłębnej analizie Państwa obiektów pomożemy w poprawnej klasyfikacji i bezpiecznym wypełnieniu deklaracji. 

W ramach takiego przeglądu przygotowujemy szczegółowy raport z rekomendacjami, przeprowadzamy wizję lokalną obiektów, a także dokonujemy weryfikacji obiektów o charakterze spornym. W przypadku, gdy wątpliwości obejmują jedynie wybrane obiekty, proponujemy wykonanie indywidualnych analiz zamiast przeprowadzania pełnego przeglądu. 

Zmiany w leasingu od 2026 roku

paź 9, 2025 | artykuły, blog

Od 1 stycznia 2026 r. zmieniają się zasady rozliczania kosztów samochodów firmowych.

Ministerstwo Finansów konsekwentnie podejmuje działania, które mają zniechęcić do korzystania z leasingu samochodów spalinowych. Nowe przepisy obniżające próg wartości aut będą działać wstecz, wobec czego nie będzie możliwości rozliczenia samochodu na starych zasadach – nawet w przypadku umowy zawartej przed końcem roku.

W wyniku tych zmian, limit odpisów amortyzacyjnych i kosztów leasingu samochodów o emisji CO₂ powyżej 50 g/km spadnie ze 150 tys. zł do 100 tys. zł.

Wiele osób miało nadzieję, że nowe przepisy obejmą jedynie umowy zawarte od 2026 roku, i że dotychczasowe umowy pozostaną nietknięte. Niestety, dziś już wiemy, że tak się nie stanie – zmiany uderzą również w trwające umowy. Wątpliwości podatników zostały rozwiane.

Odpowiedź na interpelację poselską nr 12100, znak sprawy: DD2.054.16.2025

Poseł Sławomir Mentzen wystąpił z interpelacją z pytaniem, czy dotychczasowy limit 150 tys. zł będzie nadal stosowany do umów leasingu, najmu i dzierżawy zawartych przed 2026 rokiem przywołując przy tym art. 32 Konstytucji RP, podkreślając, że podatnicy finansujący auta różnymi sposobami powinni być traktowani jednakowo.

Podsekretarz stanu, Jarosław Neneman odpowiedział na interpelację posła Sławomira Mentzena. Wskazał w niej, że dotychczasowi leasingobiorcy aut spalinowych zostaną dotknięci nowymi przepisami:

„Samochody osobowe używane w prowadzonej działalności na podstawie umowy leasingu operacyjnego, umowy najmu, dzierżawy lub innej umowy o podobnym charakterze, nie są ujmowane w ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych podatnika. Z tego względu do samochodów osobowych używanych w prowadzonej działalności na podstawie takich umów, od 1 stycznia 2026 r., będą miały zastosowanie nowe limity”.

W odpowiedzi na interpelację wskazano, że w omawianej sprawie ustawodawca przewidział wyjątkowo długi (bo czteroletni) okres przejściowy na wejście nowych przepisów, wobec tego należy uznać, że okres czterech lat był wystarczający do tego „(…) aby podatnicy podejmowali działania ze świadomością zmieniającej się sytuacji prawnopodatkowej, która pozwoli im ułożyć swoje interesy w sposób dla nich najkorzystniejszy z możliwych”.

Dodatkowo, podsekretarz wskazał, że nie są prowadzone żadne prace mające na celu umożliwienie stosowania dotychczasowych limitów w odniesieniu do samochodów używanych w działalności na podstawie umowy leasingu, najmu, dzierżawy lub innych umów o podobnym charakterze, zawartych przed 1 stycznia 2026 r.

Co to oznacza w praktyce?

    • Od 1 stycznia 2026 r. zmienia się maksymalna wartość auta osobowego, którą można uwzględnić w kosztach uzyskania przychodu;
    • Limit wysokości odpisów amortyzacyjnych do 150 000 zł znajdzie zastosowanie do odpisów amortyzacyjnych, jeżeli emisja CO2 silnika spalinowego samochodu osobowego będzie wynosiła mniej niż 50g na kilometr;
    • Natomiast, jeżeli CO2 silnika spalinowego samochodu osobowego będzie równa lub wyższa niż 50g na kilometr, limit odpisów amortyzacyjnych będzie wynosił 100 000 zł;
    • W przypadku zakupu samochodu spalinowego za 150 000 zł, jedynie 100 000 zł będzie mogło zostać zaliczone jako koszt podatkowy, pozostała część „przepada” jako kwota niemożliwa do odliczenia;
    • Nowe przepisy będą obowiązywały umowy zawarte przed 1 stycznia 2026 r., które będą kontynuowane w czasie nowych przepisów;
    • Zgodnie z dotychczas obowiązującymi zasadami samochody nabyte i wprowadzone do ewidencji środków trwałych mogły korzystać z wyższych limitów (maksymalnie 150 000 zł w przypadku samochodów spalinowych; maksymalnie 225 000 zł w przypadku samochodów elektrycznych). Stare limity zostaną zachowane wyłącznie do samochód wpisanych do ewidencji środków trwałych przed wejściem w życie nowych przepisów.