sty 15, 2026 | artykuły, blog
Obligatoryjnym elementem lokalnej dokumentacji cen transferowych jest analiza cen transferowych (analiza porównawcza lub zgodności). Przepisy przewidują jednak uproszczenie dla mikroprzedsiębiorców oraz małych przedsiębiorców, którzy mogą pominąć ten element dokumentacji. Uproszczenie to funkcjonuje od kilku lat, jednak nadal budzi wątpliwości podatników, zwłaszcza w zakresie okresu, który powinien być podstawą ustalenia statusu przedsiębiorcy.
Na potrzeby cen transferowych status przedsiębiorcy ustala się na podstawie warunków określonych w Prawie przedsiębiorców (a nie np. Ustawy o rachunkowości). Należy wziąć pod uwagę łącznie:
-
- średnioroczne zatrudnienie oraz
-
- roczny obrót netto ze sprzedaży towarów, wyrobów i usług oraz z operacji finansowych lub sumę aktywów.
Tylko jakie dane wybrać? Według Prawa przedsiębiorców status ustala się na podstawie danych z co najmniej jednego z dwóch ostatnich lat obrotowych. Jednak szczególne regulacje zawarte w ustawach o podatkach dochodowych (PIT i CIT) modyfikują ten okres, ograniczając go do roku podatkowego poprzedzającego rok, za który sporządzana jest dokumentacja. Oznacza to, że sporządzając dokumentację za 2025 r., warunki dotyczące statusu przedsiębiorcy należy spełnić dla 2024 r.
Potwierdzone to zostało m.in. w interpretacjach indywidualnych z 7 listopada 2025 r., sygn. 0111-KDIB1-1.4010.492.2025.1.SG oraz z 23 lutego 2023 r. sygn. 0111-KDIB2-1.4010.610.2022.1.AR oraz w „TPR Informacja o cenach transferowych – pytania i odpowiedzi”.
Co ważne:
-
- status przedsiębiorcy ustala się wyłącznie na podstawie danych podatnika sporządzającego dokumentację; tak więc nawet podmiot funkcjonujący w ramach dużej grupy kapitałowej może skorzystać z uproszczenia, o ile – biorąc pod uwagę odpowiednie dane – spełnia kryteria określone w Prawie przedsiębiorców;
-
- nie ma znaczenia status przedsiębiorcy kontrahenta będącego stroną transakcji.
Dlaczego to ważne? Błędne określenie statusu przedsiębiorcy może wywołać efekt domina. Pominięcie analizy cen transferowych to niekompletna dokumentacja, co z kolei przekłada się na nieprawidłowo wypełnioną informację TPR.
Już na początku 2026 r., przy okazji prac nad budżetem, warto sprawdzić, czy Państwa spółka może skorzystać z tego uproszczenia oraz ograniczyć obowiązki dokumentacyjne w cenach transferowych za miniony rok.
sie 20, 2025 | artykuły, blog
24 czerwca 2025 roku Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej (DKIS) wydał interpretację indywidualną (0111-KDIB1-2.4010.178.2025.2.BD), która potwierdza utrwaloną już linię interpretacyjną w zakresie skutków podatkowych nieodpłatnych poręczeń w transakcjach między podmiotami powiązanymi.
Wnioskodawca przedstawił następujący stan faktyczny: polska spółka uzyskała kredyt z banku, a zabezpieczeniem było nieodpłatne poręczenie udzielone przez zagraniczny podmiot powiązany. Polska spółka rozpoznała przychód z tytułu nieopłatnego świadczenia zgodnie z art. 12 ust. 1 pkt 2 ustawy o CIT. Przychód ten został jednorazowo rozpoznany w momencie złożenia oświadczenia o udzieleniu poręczenia, czyli w 2024 roku i wyceniony w oparciu o analizę porównawczą.
W przedmiotowej sprawie wnioskodawca zwrócił się do organu z następującymi pytaniami:
- Czy obowiązek sporządzenia lokalnej dokumentacji cen transferowych występuje tylko w roku rozpoznania przychodu, czy również w kolejnych latach trwania poręczenia?
- Czy spółka może składać oświadczenie TPR-C o rynkowym charakterze cen także w latach następujących po roku otrzymania poręczenia?
Wnioskodawca uznał, że skoro przychód z tytułu nieodpłatnego świadczenia powstał tylko w 2024 roku, to obowiązek dokumentacyjny powinien również ograniczać się do tego roku. DKIS nie podzielił tego stanowiska. Organ wskazał, że:
„Transakcja poręczenia powinna być objęta dokumentacją cen transferowych w każdym, tj. pierwszym i kolejnym, roku podatkowym, o ile w danym roku podatkowym wystąpi obowiązek dokumentacyjny tj. wartość sumy gwarancyjnej przekroczy próg 10 000 000 zł”.
Innymi słowy, nawet jeśli przychód podatkowy został raz rozpoznany, to sama transakcja poręczenia trwa nadal. W efekcie należy co roku analizować, czy nie wystąpił obowiązek dokumentacyjny, tj. czy wartość transakcji nie przekroczyła ustawowego progu. To podejście podkreśla „trwały” charakter transakcji finansowych nawet tych, które wydają się jednorazowe w ujęciu podatkowym.
Drugą kwestią była możliwość składania oświadczenia o rynkowym charakterze cen transferowych w latach następujących po roku, w którym rozpoznano przychód z tytułu nieodpłatnego świadczenia. Spółka wskazywała, że skoro przychód został wykazany zgodnie z zasadą ceny rynkowej, to także w latach kolejnych może złożyć wymagane oświadczenie, mimo że już nie rozpoznaje przychodu.
Organ, powołując się na art. 11t ust. 2b ustawy o CIT, przyznał wnioskodawcy rację i wskazał, że w przypadku nieodpłatnych lub częściowo odpłatnych świadczeń, uznaje się, że ceny transferowe są rynkowe, jeżeli przychód został wykazany zgodnie z zasadą ceny rynkowej. Według organu nie ma przy tym znaczenia, że przychód został rozpoznany wyłącznie w jednym roku podatkowym. Przepis umożliwia składanie oświadczenia o rynkowym charakterze cen także w kolejnych latach, w których transakcja (np. poręczenie) trwa. Takie podejście pozwala podatnikom na potwierdzeniu rynkowości transakcji w składanej informacji TPR-C również w latach następujących po rozpoznaniu przychodu z tytułu nieodpłatnego świadczenia.
Opisywana interpretacja zawiera kilka praktycznych podpowiedzi dla podatników:
-
- Obowiązek dokumentacyjny trwa tak długo, jak trwa poręczenie. Nawet jeśli przychód podatkowy został rozpoznany jednorazowo.
- Transakcja poręczenia (nawet nieodpłatnego) to relacja gospodarcza trwająca przez cały okres jej obowiązywania, a nie jednorazowe zdarzenie. Jeśli wartość sumy gwarancyjnej przekracza próg 10 mln PLN w danym roku, to konieczne jest sporządzenie dokumentów cen transferowych za ten okres.
- Możliwość składania oświadczenia TPR-C także po roku rozpoznania przychodu. Zgodnie z art. 11t ust. 2b ustawy o CIT, nawet jeśli przychód z tytułu nieodpłatnego świadczenia został wykazany tylko raz (w momencie jego otrzymania/podpisania umowy, itp.) podatnik może w kolejnych latach składać oświadczenie o rynkowym charakterze cen. Warunkiem jest, aby przychód ten został wyceniony zgodnie z zasadą ceny rynkowej.
Uwaga: W naszej ocenie nieodpłatność transakcji nie wyłącza obowiązku aktualizacji jej warunków.
W przypadku długoterminowego odpłatnego poręczenia (m.in. na 7 czy 10 lat) może pojawić się konieczność zmiany warunków transakcji zgodnie z art. 11r ustawy o CIT. Może mieć to miejsce, jeśli w trakcie trwania transakcji dojdzie do istotnych zmian otoczenia gospodarczego lub upłyną 3 lata od sporządzenia ostatniej analizy cen transferowych i wyniki zaktualizowanej analizy wskażą na koniczność zmiany ustaleń między podmiotami powiązanymi.
Analogicznie należałoby postąpić w przypadku transakcji nieodpłatnej, bowiem żaden przepis nie wyłącza tych zasad w ich zakresie. Jednak należy mieć świadomość, że w przypadku nieodpłatnego świadczenia mogą pojawić się trudności i wątpliwości jak dokonać aktualizacji warunków oraz jak wykazać dochowanie rynkowość, gdy przychód został wykazany w roku, który się przedawnił.
Podsumowując:
-
- Nieodpłatne poręczenia to transakcje, których warunki również należy monitorować przez cały okres ich obowiązywania.
- Obowiązek dokumentacyjny nie wygasa z chwilą rozpoznania przychodu – trwa tak długo, jak trwa poręczenie i przekroczony jest próg dokumentacyjny.
- Oświadczenie TPR-C można składać również w kolejnych latach pod warunkiem, że pierwotnie przychód został ustalone zgodnie z zasadą ceny rynkowej.
- Warunki transakcji trwających kilka lat mogą wymagać zmiany na skutek zmian otoczenia rynkowego (aktualizacja wyników analizy cen transferowych), co może budzić wątpliwości i problemy u podatników.
lip 16, 2025 | artykuły, blog
Obowiązki TP w przypadku transakcji z „nierajowymi” podmiotami niepowiązanymi? Tak, to możliwe
Ceny transferowe zwykle kojarzą się z transakcjami pomiędzy podmiotami powiązanymi. Tymczasem rzeczywistość potrafi zaskoczyć – katalog transakcji kontrolowanych może obejmować także te z podmiotami niepowiązanymi, jeśli warunki tych transakcji zostały narzucone w wyniku powiązań. W tym wpisie wyjaśniamy to zagadnienie i przedstawiamy praktyczne przykłady sytuacji, w których wbrew pozorom mogą pojawić się obowiązki w zakresie cen transferowych.
Interpretacja ogólna: gdy powiązany podmiot dyktuje warunki
Pod koniec 2021 r. Minister Finansów wydał interpretację ogólną (sygn. DCT1.8203.4.2020), która miała rozwiać wątpliwości wokół definicji transakcji kontrolowanej. W interpretacji przywołano definicję zawartą w ustawach o podatku dochodowym, zgodnie z którą transakcja kontrolowana to działania o charakterze gospodarczym, identyfikowane na podstawie rzeczywistych zachowań stron, których warunki zostały ustalone lub narzucone w wyniku powiązań. Jak wskazano, wyrażenie „ustalone lub narzucone w wyniku powiązań” nie oznacza, że transakcja musi być zawierana bezpośrednio między podmiotami powiązanymi – wystarczy, że warunki transakcji zostały ukształtowane przez powiązany podmiot, np. centralę grupy – nawet jeśli formalnie stroną umowy jest podmiot niezależny.
Co istotne, w interpretacji ogólnej wskazano, że podmiot powiązany narzucający warunki nie musi być formalnie stroną transakcji. W praktyce oznacza to, że np. centrala grupy może negocjować warunki z dostawcą spoza grupy albo odgórnie ustalać politykę cenową wobec klientów – a lokalna spółka jedynie wykonuje te narzucone ustalenia. Takie sytuacje wypełniają definicję transakcji kontrolowanej, ponieważ to powiązania w grupie wpłynęły na warunki wspomnianych współprac.
Interpretacja ogólna teoretycznie uporządkowała podejście do transakcji kontrolowanych. Praktycznie jednak przyjęta wykładnia rozszerza zakres przypadków, w których podatnicy muszą stosować przepisy o cenach transferowych. Co ciekawe, przed wydaniem interpretacji ogólnej sądy administracyjne – jak w te WSA w Szczecinie (I SA/Sz 155/19) – kwestionowały możliwość uznania transakcji za kontrolowaną, jeśli kontrahent (strona transakcji) nie był powiązany nawet w przypadku grupowego narzucenia warunków. Sąd uznał, że art. 11 ustawy o CIT dotyczy wyłącznie transakcji między podmiotami powiązanymi, a fakt centralnego ustalania cen nie uzasadnia jego rozszerzenia. To podejście pozostaje w sprzeczności z obowiązującą interpretacją ogólną MF.
Przykłady transakcji kontrolowanych z niezależnymi kontrahentami
Jak takie sytuacje wyglądają w praktyce? Poniżej przedstawiamy przykłady transakcji, gdzie kontrahentem formalnie jest podmiot niezależny, ale warunki współpracy podyktowane zostały przez podmiot powiązany.
-
- Zakup systemu IT od wskazanego dostawcy – spółka kupuje oprogramowanie od niezależnego dostawcy, ale wybór dostawcy, cena i warunki zostały ustalone przez centralę grupy lub inny podmiot np. pełniący funkcję centrum zakupowego.
- Sprzedaż do niezależnego klienta na warunkach ustalonych w grupie – lokalna spółka realizuje umowę narzuconą przez centralę z klientem, z którym sama nie negocjowała warunków (np. cen czy rabatów).
- Transport, logistyka czy ubezpieczenia – lokalna spółka korzysta z usług wybranego przez centralę operatora, bez wpływu na warunki handlowe.
W praktyce
Wielu podatników nie traktuje opisanych zdarzeń jako transakcji kontrolowanych zakładając, że skoro kontrahentem jest podmiot niepowiązany, przepisy o cenach transferowych nie mają zastosowania. Warto jednak mieć tego świadomość i dopełnić niezbędnych obowiązków (gdy to konieczne). W szczególności, że w przypadku ewentualnej kontroli organy podatkowe mogą wystąpić z żądaniem przedstawienia lokalnej dokumentacji cen transferowych i analizy w ich zakresie.
Warto zauważyć, że zbyt szeroka interpretacja przepisów mogłaby prowadzić do praktycznych absurdów. Przykładowo, w wielu grupach funkcjonuje model lokalnej dystrybucji opartej o grupowe cenniki czy rabaty. Jeśli sam fakt, że warunki sprzedaży zostały ustalone centralnie, za każdym razem miałby oznaczać powstanie transakcji kontrolowanej, to sprzedaż do tysięcy niezależnych klientów podlegałaby obowiązkom TP – co w praktyce byłoby niemożliwe z punktu widzenia compliance.
Podsumowując, nawet gdy nasz partner biznesowy jest podmiotem niepowiązanym, upewnijmy się czy w cieniu tej współpracy nie stoją ustalenia grupowe. Jeśli tak – należy sprawdzić takie transakcje pod kątem obowiązków cen transferowych.
paź 3, 2024 | artykuły, blog
Obowiązki w zakresie cen transferowych zazwyczaj dotyczą podmiotów powiązanych. Identyfikacja powiązań między podmiotami jest zatem kluczowa do prawidłowego określenia i wypełnienia obowiązków w tym zakresie. W tym artykule chcielibyśmy przybliżyć to zagadnienie oraz zwrócić uwagę na powiązania, których często nie widać na pierwszy rzut oka.
Zanim jednak przejdziemy do definicji powiązań wynikającej z ustaw o podatkach dochodowych przypominamy, że znacząco różni się ona od definicji wynikającej z ustawy o rachunkowości, czy z Międzynarodowych Standardów Rachunkowości. Należy mieć to na uwadze weryfikując obowiązki w zakresie cen transferowych.
Wywieranie znaczącego wpływu
Niewiele osób zwraca uwagę na pojęcie znaczącego wpływu. To od niego tak naprawdę rozpoczyna się analiza zależności pomiędzy osobami czy innymi podmiotami gospodarczymi. Pojęcie znaczącego wpływu stanowi punkt wyjścia do dalszej analizy. I tak, powiązania ze względu na wywieranie znaczącego wpływu można podzielić na dwie grupy:
- powiązania kapitałowo – zarządcze,
- powiązania osobowe.
Należy pamiętać, że z wywieraniem znaczącego wpływu mamy do czynienia zarówno w sytuacji, gdy jeden podmiot wywiera wpływ na drugi podmiot, jak i gdy taki wpływ wywiera małżonek, krewny lub powinowaty do drugiego stopnia osoby fizycznej wywierającej znaczący wpływ na co najmniej jeden podmiot. Ale o czym tak naprawdę mówimy?
Powiązania kapitałowo – zarządcze
Powiązania kapitałowo – zarządcze odnoszą się do sytuacji, w których jeden podmiot wywiera znaczący wpływ na inny podmiot poprzez posiadanie istotnego udziału w jego kapitale, prawach głosu lub organach zarządzających. Wywieranie znaczącego wpływu występuje, gdy podmiot bezpośrednio lub pośrednio posiada co najmniej 25%:
- udziałów w kapitale – tj. powiązanie poprzez udział w kapitale zakładowym innego podmiotu,
- praw głosu w organach kontrolnych, stanowiących lub zarządzających – tj. powiązanie poprzez prawa głosu w organach podatnika,
- udziałów lub praw do udziału w zyskach, stratach lub majątku – tj. powiązanie poprzez prawo do części zysków, strat lub majątku innego podmiotu, w tym poprzez instrumenty finansowe takie jak jednostki uczestnictwa czy certyfikaty inwestycyjne.
Przykładowo, jeżeli spółka A posiada 50% udziałów w spółce B, to między tymi spółkami występuje bezpośrednie powiązanie kapitałowe. Powiązanie pośrednie występowałoby by wtedy, gdyby w naszym przykładzie pojawił się trzeci podmiot, w którym spółka B posiadałaby 50% udziałów.
Ilustrując to na przykładzie: spółka A posiada 50% udziałów w podmiocie B, a podmiot B posiada 50% udziałów w podmiocie C. W takiej sytuacji podmiot A jest powiązany bezpośrednio ze spółką B oraz pośrednio z podmiotem C. Spółki B i C są powiązane ze sobą bezpośrednio.
Powiązania osobowe
Określenie powiązań osobowych może okazać się bardziej problematyczne, bowiem powiązania osobowe wynikają z relacji między osobami fizycznymi a podmiotami gospodarczymi. Wywieranie znaczącego wpływu w tym przypadku rozumiane jest jako:
- faktyczna zdolność osoby fizycznej do wpływania na podejmowanie kluczowych decyzji gospodarczych podmiotu,
- pozostawanie w związku małżeńskim lub pokrewieństwo czy powinowactwo do drugiego stopnia.
Przykładem powiązań osobowych jest sytuacja, w której osoba pełniąca funkcję prezesa w jednej spółce jest jednocześnie małżonkiem osoby będącej dyrektorem finansowym w innej spółce. Mimo braku jakichkolwiek powiązań kapitałowych między tymi spółkami, istnieje możliwość wpływania na warunki transakcji zawieranych między tymi spółkami ze względu na relacje osobowe. I to należy sprawdzić.
Innym przykładem takich powiązań może być sytuacja, gdy ta sama osoba pełni funkcję członka zarządu w spółce A oraz funkcję prezesa zarządu w spółce B.
Najtrudniejszym do rozpoznania powiązaniem, o którym wielu podatników zapomina, jest powiązanie poprzez faktyczną zdolność osoby fizycznej do wpływania na podejmowanie kluczowych decyzji gospodarczych podmiotu. Problemem w określeniu tego typu powiązań jest brak jednoznacznej definicji pojęć „zdolność do wpływania” i „kluczowe decyzje gospodarcze” i konieczność oparcia się niejednokrotnie o subiektywną opinię podatnika. Co przekłada się na wątpliwości interpretacyjne.
Informacje o tego typu transakcjach czerpiemy m.in. z uzasadnienia do ustawy wprowadzającej przepisy o cenach transferowych. Mogą to być np. kluczowe decyzje gospodarcze podmiotu czy podbój nowych rynków zbytu. Jeśli zatem spółka (lub inny podmiot) kupuje usługę rozwoju biznesu od kontrahenta B2B, a zakres jego czynności zawiera podejmowanie kluczowych decyzji w ramach biznesu spółki – mamy do czynienia z podmiotami powiązanymi. Oznacza to, że jeśli przekroczymy progi musimy takie transakcje raportować lub nawet dokumentować i raportować. Musimy też pamiętać że zawsze stosujemy art. 11c CIT czyli zasadę ceny rynkowej.
Powiązania inne niż wynikające z wywierania znaczącego wpływu
W myśl polskich przepisów o cenach transferowych, za podmioty powiązane uznawane są również:
- podatnik i jego zagraniczny zakład,
- spółka komandytowa lub spółka komandytowo-akcyjna mająca siedzibę lub zarząd na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej i jej komplementariusz,
- spółka jawna mająca siedzibę lub zarząd na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, jeżeli wspólnikami spółki jawnej nie są wyłącznie osoby fizyczne i jej wspólnik,
- „sztuczne struktury właścicielskie” (relacje, które nie są ustanawiane lub utrzymywane z uzasadnionych przyczyn ekonomicznych).
Teoria teorią, a praktyka swoje
Praktyka pokazuje, że ustalenie powiązań nie zawsze jest takie proste. Wynika to z szerokiego rozumienia powiązań na gruncie podatków dochodowych, ale również z faktu, że przepisy nie zawsze są jasne. Nawet najprostsze, wydawać by się mogło, ustalenie powiązań przez Skarb Państwa i JST może przysporzyć problemów. To, że powiązania przez Skarb Państwa lub JST, które pozwala na zwolnienie z obowiązku dokumentacyjnego budzi wiele wątpliwości, widać w pojawiających się interpretacjach. Skarb Państwa, jako właściciel lub współwłaściciel wielu przedsiębiorstw, może wpływać na decyzje gospodarcze tych podmiotów. W takiej sytuacji tworzą się też powiązania kapitałowe. Oznacza to, że transakcje pomiędzy przedsiębiorstwami kontrolowanymi przez Skarb Państwa mogą podlegać regulacjom dotyczącym cen transferowych.
Obowiązek sporządzenia lokalnej dokumentacji cen transferowych nie ma zastosowania do transakcji kontrolowanych w przypadku gdy powiązania wynikają wyłącznie z powiązania ze Skarbem Państwa lub jednostkami samorządu terytorialnego lub ich związkami (art. 11n pkt 5 ustawy o CIT).
Zwolnienie to odnosi się do sytuacji, w której Skarb Państwa posiada udziały lub wywiera znaczący wpływ na podmiot powiązany. Kwestię problematyczną stanowi bowiem identyfikacja, czy zwolnienie to może być zastosowane w ich konkretnym przypadku.
Warunek wyłączności powiązań a zwolnienie
Kluczowe dla zastosowania zwolnienia jest spełnienie warunku „wyłączności”. Wyłączność oznacza, że preferencja przysługuje jedynie wtedy, gdy podmiot jest powiązany bezpośrednio, bez udziału innych podmiotów, ze Skarbem Państwa. Natomiast gdy powiązania są pośrednie, tzn. w sytuacji, w której jeden podmiot posiada w drugim podmiocie udziały lub prawo za pośrednictwem innego podmiotu lub większej liczby podmiotów, zwolnienie nie obowiązuje.
W tym miejscu warto zaznaczyć także, że zwolnienie nie będzie również możliwe do zastosowania w przypadku powiązań mieszanych, tj., gdy oprócz powiązań wynikających wyłącznie z powiązań ze Skarbem Państwa lub jednostką samorządu terytorialnego występują inne powiązania.
O czym należy pamiętać?
Prawidłowa identyfikacja zarówno powiązań kapitałowo – zarządczych, jak i osobowych jest fundamentem prawidłowego wypełnienia obowiązków raportowych i dokumentacyjnych w zakresie cen transferowych. Dogłębna analiza relacji z innymi podmiotami oraz osób pełniących kluczowe role pozwala na uniknięcie ryzyk podatkowych i sankcji związanych z nieprawidłowym dopełnieniem obowiązków w zakresie cen transferowych.
Niewłaściwe rozpoznanie takich powiązań może skutkować nieprawidłowościami w dokumentacji lub formularzu TPR lub brakiem świadomości o obowiązkach z zakresu cen transferowych, co w konsekwencji może prowadzić do odpowiedzialności karno-skarbowej. Podczas kontroli tego typu błędy mogą zostać łatwo wykryte i kosztować fortunę
Pamiętajmy, że …
Wywieranie znaczącego wpływu a wywierania znaczącego wpływu identyfikowane tworzy powiązanie w rozumieniu przepisów o cenach transferowych, po spełnieniu ustawowych kryteriów.
Powiązania osobowe a to relacje między osobami fizycznymi a podmiotami gospodarczymi, które mogą wpływać na decyzje biznesowe tych podmiotów. Obejmują faktyczną zdolność do wpływania na kluczowe decyzje gospodarcze oraz powiązania rodzinne, takie jak związek małżeński czy pokrewieństwo do drugiego stopnia.
Brak precyzyjnych definicji pojęć a pojęcia „faktyczny wpływ” i „kluczowe decyzje gospodarcze” nie są zdefiniowane w polskich przepisach, co prowadzi do dużego subiektywizmu, a tym samym zwiększa ryzyko błędów.
Dokładna analiza relacji a analiza relacji z innymi podmiotami oraz osób pełniących kluczowe role jest niezbędna do zminimalizowania ryzyk podatkowych i sankcji związanych z nieprawidłowym raportowaniem transakcji między podmiotami powiązanymi.
